به گزارش حلقه وصل، روزنامه «کیهان» در ویژههای خود نوشت:
جهان صنعت از قول محمدقلی یوسفی کارشناس اقتصادی نوشت: پرداختن به مساله رشد اقتصادی از دو جنبه قابل بررسی است؛ نخست تفکیک آمارهای مربوط به رشد اقتصادی فعالیتهای نفتی، از رشد اقتصادی فعالیتهای غیرنفتی غیرممکن است. چه آنکه واردات تحت تاثیر درآمدهای نفتی انجام میشود و کاهش درآمدهای نفتی فعالیتهای اقتصادی را متاثر میکند.
دوم آنکه رشد اقتصادی ارتباطی به فعالیتهای تولیدی ندارد و آنچه میتواند تحت عنوان رشد مطرح شود، تغییر حجم پول در اقتصاد است. به این ترتیب اندازهگیری رشد اقتصادی از طریق اندازهگیری حجم پول ممکن میشود نه اندازهگیری مقادیر کالاها در طول زمان.
آنچه رشد اقتصادی را تعیین میکند حجم نقدینگی و پولی است که در اختیار دولتمردان قرار دارد که از طریق ضریب فزاینده میتوانند به کاهش و افزایش آن در اقتصاد دست بزنند.مساله اساسی، دیگر نتایجی است که به همراه رشد اقتصادی رویت میشود.
همانطور که رشد درخت بدون میوه بینتیجه است، رشد اقتصادی نیز اگر با مشارکت بخش خصوصی در اقتصاد، افزایش رفاه و آسایش جامعه همراه نباشد، نمیتواند به معنای بهبود وضعیت اقتصادی باشد.آنچه تحت عنوان رشد اتفاق میافتد رشد قهقرایی است که با شکلگیری فعالیتهای کاذب و قدرتهای موازی همراه شده و با تامین منافع اقلیت، زیانهای بسیاری را متوجه اکثریت مردم کرده است. میتوان با صراحت اعلام کرد آمارهایی که دولت از رشد اقتصادی و تورم منتشر میکند کاملا سیاسی است و نمیتواند بیانگر واقعیتهای موجود باشد.از همینرو باید پرسید این چه رشدی است که کمکی به بهبود فعالیتهای حوزه صنعت و کشاورزی نمیکند، بهرهوری و کارایی را افزایش نمیدهد، به افزایش حقوق و دستمزد کارمندان، کاهش بیکاری، افزایش قدرت خرید مردم، افزایش رفاه و کاهش فقر نمیانجامد؟
در حالی که رشد اقتصادی به معنای مشاهده دستاوردها و نتایج آن در جامعه و اقتصاد است، اما دولتمردان همواره به محاسبه رشد اقتصادی از طریق آمار و ارقام میپردازند و با آمارسازی سعی میکنند سیاستهای ناکارآمد خود در اقتصاد را لاپوشانی کنند.