تهران: ماجرای استقبال سرخپوست‌های کانادا از فرشتگان قصاب!/ خاطرات رجایی از بازتاب‌های حضور در خندوانه

سرویس معرفی: در چهلمین نشست فیلمسازان جوان سینمای انقلاب اسلامی، به مناسبت 7 اکتبر(15مهر)، سالروز آغاز تهاجم نظامی آمریکا و انگلیس به افغانستان، فیلم سینمایی «فرشتگان قصاب» نمایش و مورد بررسی قرار گرفت.

این فیلم که دارنده فانوس فیلمنامه داستانی در جشنواره مردمی فیلم عمار است، داستان اشغال افغانستان و جنایت پرستار اسرائیلی در قاچاق اعضای بدن کودکان افغانستانی را به تصویر می‌کشد.

در این نشست که با حضور سهیل سلیمی کارگردان، دکتر علی واحدی مسئول بنیاد فرهنگی کوثر افغانستان و محمدسرور رجایی شاعر و مستندساز افغانستانی برگزار شد، پیامدهای 14 سال اشغال افغانستان بررسی شد.

هدف اشغال افغانستان کاهش قدرت ایران بود

دکتر علی واحدی در این نشست، گفت: «فرشتگان قصاب»، فیلم به‌جایی است و جا دارد در این مورد بیشتر بحث شود، چون ما می‌دانیم که سال 2001 آمریکا، با یک نقش بازی کردن در حادثه 11 سپتامبر، به نام مبارزه با افراط گرایی، زمینه اشغال افغانستان را مهیا کرد.

وی اظهار داشت: دولت آمریکا، به بهانه ساقط کردن طالبان وارد افغانستان شد، در حالی‌که خود، خالق گروه طالبان بود.

این کارشناس، اسلام‌ستیزی و اشغال افغانستان به مدت طولانی را از اهداف حمله آمریکا ذکر و خاطرنشان کرد: در کنار این اهداف، آمریکا جهت مبارزه با رقبای خود یعنی روسیه، چین و ایران در افغانستان حضور پیدا کرده است.

واحدی افزود: جمهوری اسلامی خیلی برای آمریکا مهم است، چون تنها نظامی بوده است که توانست معادلات بین المللی را به نفع اسلام رقم بزند، به طوری‌که با پیروزی انقلاب اسلامی، از سیطره قدرت‌های شرق و غرب در کشورهای اسلامی، کاسته شد.

فرشتگان قصاب، یکی از هزاران جنایت آمریکا در افغانستان

واحدی در ادامه این نشست گفت: تنها شخصیتی که توانست در عصر حاضر، ماهیت خبیث آمریکا را به جهان معرفی کند، حضرت امام خمینی (ره) بود که در یک عبارت کامل، آمریکا را «شیطان بزرگ» خطاب کرد و توانست جنایات و ماهیت واقعی آمریکا را برای جهان روشن کند.

این فعال فرهنگی افغانستان تصریح کرد: آمریکا با ادعای بازسازی و تأمین امنیت وارد افغانستان شد در حالی‌که به محض ورودشان دنبال اهداف خود رفتند.

وی ادامه داد: امام خمینی (ره) می‌فرمایند انقلاب و جنگ ما کمک به افغانستان است و ما شاهدیم با وقوع انقلاب اسلامی در ایران، این حرکت به یک الگو در جامعه افغانستان تبدیل شد، لذا آمریکایی‌ها با این سناریو با اغفال جهان و ملت افغانستان پس از ورود به افغانستان، به جای برآورده کردن خواسته مردم و دولت، دنبال اهداف خاص خود رفتند و آسیب جدی به ملت افغانستان زدند.

این فعال فرهنگی افغانستان ادامه داد: صحنه‌های فیلم فرشتگان قصاب، یکی از هزاران واقعیات افغانستان است به طوری‌که در حال حاضر برخی از روستاها از روی جغرافیای سرزمینی محو شده است وکسی هم نیست از این جنایت‌ها جلوگیری کند.

وی اظهار کرد: آمریکایی‌ها به هیچ قانونی پایبند نیستند، به طوری‌که کرزای رییس جمهور سابق افغانستان، به طور رسمی علت عدم موفقیت دولتش را دخالت‌های آمریکا، عنوان می‌کند.

می‌ترسند افغانستان از ایران الگو بگیرد

کارشناس فرهنگی افغانستان در ادامه سخنانش بیان کرد: بعد از کودتا در افغانستان، انقلاب اسلامی با شعار«نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» به الگوی مردم افغانستان تبدیل شده و باعث انقلاب سراسری در کابل می‌شود.

وی اظهار کرد: مهم‌ترین هدف صهیونیسم جهانی، جلوگیری از الگوبرداری از انقلاب اسلامی ایران است، چون وقتی مجاهدین در افغانستان شکل گرفت، دشمن فهمید جمهوری اسلامی معادلات را بهم زده، به همین خاطر با اختلاف در صفوف مجاهدین تلاش کردند تا این جهاد خاموش شود.

مردم افغانستان از آمریکا متنفرند اما خطر رسانه‌ها جدی است

مسئول بنیاد فرهنگی کوثر ادامه داد: ملت افغانستان از آمریکا متنفر هستند و طرفداران آمریکا نیز افرادی هستند که پشت پرده در حال معامله هستند و ضروری است مردم را با سلاح رسانه آگاه کرد.

وی با بیان این‌که تنها راه‌حل مشکلات افغانستان، تکیه بر مردم است، افزود: با وجود الگوی انقلاب اسلامی، حجت بر مردم و دولت افغانستان تمام شده است و باید جلوی جنگ روانی دشمن که قصد دارد ما را وابسته به امریکا نشان دهد، گرفته شود.

وی با اشاره به این‌که حرکاتی مثل تصرف قندوز توسط طالبان، حربه‌ای برای تداوم حضور امریکا در افغانستان است، اظهار داشت: اگر اختلافات را کنار گذاشته و همه در کنار هم باشند، افغانستان نجات پیدا می‌کند.

دست صهیونیست‌ها در فاجعه منا

سهیل سلیمی، کارگردان «فرشتگان قصاب» هم در این نشست ضمن تسلیت به خانواده‌های کشته‌شدگان حادثه «منا»، اظهار داشت: دوست دارم این بحث را با اشاره به جنایت منا آغاز کنم چراکه دست صهیونیست‌ها همواره در پس پرده اتفاق‌های منطقه وجود دارد.

وی با اشاره به تاریخ ظهور یهود و نسبتش با کشتارهای این چنینی افزود: 600 سال قبل، صهیونیستها به کمک ربا از انزوای اجتماعی بیرون آمدند و با قدرتی که بدست آوردند، در عید «سن بارتلمه» با کشتار 250 هزار نفر، اروپا را به مدت 30 سال درگیر جنگ‌های مذهبی کنند.

سلیمی، جنایت «سن بارتلمه» و جنگ 30 ساله را عامل جدایی مردم اروپا از دین دانست و اضافه کرد: فاجعه «منا» از نقشه‌های صهیونیست‌ها بود، امسال در «منا» عید «سن بارتلمه» اتفاق افتاد و وهابیت با کشتن مسلمان در عید قربان و افزایش اختلافات شیعه و سنی می‌خواهد با کمک گلادیاتورهایش یعنی داعش جنگ بزرگی را شروع کند.

وی در مورد انگیزه کار بر روی سوژه افغانستان در «فرشتگان قصاب»، گفت: افغانستان به لحاظ فرهنگی و سبک زندگی به مردم و کشور ما بسیار نزدیک است و این عاملی شد که هم این سوژه را انتخاب کنم.

سلیمی، فیلمنامه «فرشتگان قصاب» را برگرفته از داستانی به نام «صفحه آخر» عنوان و خاطرنشان کرد: حدود 5 سال طول کشید تا فیلم تولید شود و به دلیل اهمیت ژئوپولوتیک افغانستان و با توجه به مشورت‌های صورت گرفته، بهترین نقطه جهت روایت این داستان، افغانستان درنظر گرفته شد.

هالیوود، مامور تطهیر جنایات امریکا در دنیاست

کارگردان «فرشتگام قصاب»، با اشاره به تبلیغات رسانه‌ای امریکایی‌ها درباره افغانستان، بیان کرد: در حالی‌که فیلم‌سازان افغانستانی، چندان تمایلی ندارند جنایات امریکا و اشغالگری این کشور در افغانستان را به تصویر بکشند، سینمای هالیوود و فیلم‌سازان غربی، جنایاتی را که ما به عنوان فاجعه و کشتار درنظر می‌گیریم، تطهیر می‌کنند و عملیات ارتش امریکا را که، «عملیات بلند مدت برای آزادی»، عنوان آن بود، در راستای آزادی و نجات مردم افغانستان، در فیلم‌های متعدد خود، به تصویر می‌کشند.

وی ادامه داد: هالیوود، سربازان امریکایی را، ناجی مردم افغانستان معرفی می‌کند که آمدند مردم را از زندانی که در فیلم‌هایشان، زندان فکری، اعتقادی یا اجتماعی نشان می‌دهند، به سوی آزادی و تمدن پیش ببرد، به عنوان مثال در یکی از فیلم‌های هالیوودی سرباز امریکایی را که در جنگ با تروریست‌ها، زخمی شده است، نشان می‌دهد که به مردم روستایی منطقه‌ای پناه برده و مردم روستا هم از او به عنوان یک «قهرمان» در مقابل کسانی که قصد آسیب زدن به وی را دارند، حمایت می‌کنند.

سلیمی اضافه کرد: این نشان می‌دهد که امریکایی‌ها برای رسیدن به اهدافشان در افغانستان، برنامه‌ها و کارهای فرهنگی زیادی می‌کنند تا مردم را تحت تاثیر قرار دهند و حضورشان در این کشور را، به نفع مردم، جلوه دهند.

بجای رفاه، نا امنی بیشتر شد

این فیلمساز اظهار داشت: در سال 80-81 که امریکا به افغانستان حمله کرد، برخی در تهران که متاسفانه، افراد شاخصی هم بودند، می‌گفتند با حضور امریکا در افغانستان، وضع به گونه‌ای می‌شود که این کشور به سمت پیشرفت و توسعه می‌رود و بعد از مدتی ما هم باید برویم در آنجا کارگری کنیم.

وی ادامه داد: اما با گذشت 14 سال از اشغال این کشور، می‌بینیم که بخاطر وضعیت نامطلوب این کشور، مهاجرت افغانستانی‌ها به ایران و دیگر کشورها که هنوز هم ادامه دارد و مردم آن امنیت ندارد، حتی در موقع استراحت و خواب، مردم هدف بمب و موشک قرار می‌گیرند و این مهم است که ما باید بدانیم افغانستان از طریق اشغال، ضعیف نگه داشته شده است و تا زمانی که امریکایی‌ها به اسم «آزادی» در آنجا حضور دارند، این روند ادامه خواهد داشت.

استقبال سرخپوست‌های کانادا از فرشتگان قصاب!

کارگردان «فرشتگان قصاب»، در پاسخ به سوالی درباره لزوم روشنگری کشتار مردم مانند کشته شدن 19 نفر در محله «پنج وایی» افغانستان توسط یک سرباز مست آمریکایی بیان کرد: سعی کردیم چنین اتفاقاتی را به شکل مینیاتوری در داخل فیلم جا دهیم و در داستان فیلم نیز مشاهده می‌شود که چندین خانواده درگیر کشتار آمریکایی‌ها هستند.

سلیمی افزود: پخش فیلم از تلویزیون موجب تأثر خیلی‌ها شد. در سال‌هایی که همه ادعای دموکراسی دارند، یک کشور، آن قدر، تحت سلطه قرار گرفته است که نظام آن کشور هیچ کاره شده و اختیارش در دست آمریکایی هاست.

وی با اشاره به بازخورد خوب نمایش فیلم در کانادا، ادامه داد: پس از اکران فیلم در کانادا، سرخپوستان این کشور با این فیلم همراهی کردند، چون آن‌ها هم، زخم انگلیس و آمریکا را به تن داشتند و در طول تاریخ مشاهده می‌کنیم که آنگلوساکسون‌ها، هر جا رفته‎اند، جنایت کرده‌اند.

عزمی برای اکران فرشتگان قصاب نیست

سلیمی، اظهار داشت: در خصوص اکران و رسیدن فیلم، به مخاطب بسیار ضعیف عمل شد، هرچند رایزنی‌هایی با سفارت انجام شد، اما متأسفانه بعد از چهار سال، فیلم، بویژه برای فارسی زبانان غیرایرانی به صورت مناسب پخش نشده است، در حالی‌که این افراد، با فیلم همزاد پنداری بهتری دارند.

وی با بیان این‌که چنین فیلمی، تأثیرگذار است، افزود: «فرشتگان قصاب»، یک مدرک بین المللی است تا جنایات آنگلوساکسون‌ها دیده شده و گوشه‌ای از جنایاتشان به تصویر کشیده شود.

فیلمسازان ایرانی افغانستان را نمی‌شناسند

سلیمی، در پاسخ به سوالی در خصوص چرایی کم توجهی فیلمسازان ایرانی به افغانستان، عدم آگاهی از وقایع افغانستان را مهم‌ترین علت کم فروغی تولید فیلم‌های مقاومت مردم افغانستان ذکر و خاطرنشان کرد: فضای رسانه‌ای غرب، با ترویج یک سم رسانه‌ای، سعی در القا و پنهان‌کاری دارد و اجازه ابراز عقیده مخالف خود را نمی‌دهد و جنگ این کشور را داخلی عنوان می‌کند که این عوامل باعث می‌شود تا فیلم‌سازان، کمتر به این سمت بروند.

وی ادامه داد: این یک جنگ ساده نیست و باید با جریان‌سازی، پشت پرده جنگ افغانستان را افشا کرد، عده‌ای سعی دارند با جریان‌سازی قوی با القای نوعی ترس، از دیدن این نوع فیلم‌ها جلوگیری کنند.

این فیلم‌ساز، با بیان این‌که حساس کردن و تداوم تولید رسانه‌ای درباره افغانستان ضروری است، اظهار کرد: با وجود سوژه‌های ناب مقاومت در سوریه، هنوز در این حوزه نیز مثل افغانستان یک اثر فاخر ساخته نشده است.

رفع شبهه از حادثه منا، ضروری است

وی با اشاره به این‌که خط رسانه‌ای ما معمولا نسبت به حوادث روز ضعیف و در برخی موارد غلط عمل می کند، بیان کرد: خط رسانه‌ای ما در مورد «منا» می‌گوید، این یک حادثه و سهل انگاری بوده است در حالی‌که یک قتل عام صورت گرفته است.

کارگردان فیلم «فرشتگان قصاب» افزود: همین مسئله درمورد افغانستان نیز وجود دارد و جنایت‌های آمریکا و کشتار مردم، از طریق پهبادها، کاملأ برنامه ریزی شده است اما رسانه ها وانمود می کنند که این اتفاقات سهوا روی داده است.

سلیمی ادامه داد: فیلم فرشتگان قصاب توانسته از شعار و کلیشه به دور باشد و کاملا حرفه‌ای اتفاق ها را رقم زده است.

صهیونیست‌ها سایت فیلم را هک کردند

سهیلی درباره حضور فیلم در سی و یکمین دوره جشنواره فجر، اظهارداشت: مخالفان حضور فیلم در جشنواره فیلم فجر، با ایراد گرفتن به حضور یک بازیگر زن در فیلم، مانع شرکت فیلم در جشنواره شدند، اما بعداً همین بازیگر که در فیلم دیگری هم نقش داشت، در همین جشنواره به عنوان بهترین بازیگر زن انتخاب شد.

وی ادامه داد: بعد از نمایش فیلم، سایت آن و همینطور سایت شخصی خودم، توسط صهیونیست‌ها هک شد، برخی نیز با عملیات روانی و نوشتن چند مقاله سعی داشتند، جلوی دیده شدن این فیلم را بگیرند.

سلیمی در پایان سخنانش، با اشاره به این‌که تاکنون فیلم دیگری درباره جنایات آمریکا در افغانستان ساخته نشده است، بیان کرد: مجوز ساخت «فرشتگان قصاب2»، گرفته شده است اما تاکنون، این فیلم، به علت مشکلات مالی به تولید نرسیده است.

فیلمی برای مردمی خسته از جنگ

محمدسرور رجایی، شاعر و مستندساز افغانستانی هم در این نشست با اشاره به پیامدهای اشغالگری امریکا در این کشور گفت: افغانستانی که از جنگ‌های دیرین خسته بود زیر بمب‌های سنگین آمریکا و متحدانش شانه خم کرد و از نفس افتاد.

این مستندساز افغانستانی، بیان کرد: آمریکا و هم پیمانانش با عنوان فرشتگان نجات مردم افغانستان، وارد این کشور شدند تا این کشور را از جنگ و نابرابری‌هایی که کشورهای دیگر به این مردم تحمیل کرده بودند، نجات دهند اما حالا با گذشت 14 سال می‌بینیم که چه جنایت‌هایی در حق مردم افغانستان بدست این فرشتگان نجات، صورت گرفته است.

پشت پرده کمک‌های فرانسوی‌ها به کشاورزان افغانستان

این مستندساز افغانستانی اظهار داشت: در سال 1368، با یک فرانسوی که مسئول یک موسسه‌ کشاورزی به نام «مادرا» بود و در دامداری و اصلاح بذر به کشاورزان افغانستانی کمک می‌کرد، آشنا شدم.

وی ادامه داد: یک سال بعد، با هم، همسفر شدیم و از پاکستان به افغانستان، رفتیم. در مسیر، در یک پایگاه نظامی واقع در منطقه‌ای کوهستانی که در مراتع آن، عشایری معروف به کوچی سکونت داشتند، دو روز اقامت کردیم. برای من جای سوال بود که این فرد غربی که خیلی هم به وقت اهمیت می‌داد، چطور در این پایگاه کوهستانی دورافتاده، 48 ساعت مانده است.

رجایی توضیح داد: من جرأت نکردم که از وی علت اقامتش در آن منطقه را بپرسم ولی بعدها خودش به من گفت که می‌دانی چرا در آن منطقه روستایی دو روز، ماندم. من هم گفتم اتفاقاً می‌خواستم از شما بپرسم. گفت: 48 ساعت ماندم تا ذهن فرمانده پایگاه را بررسی کنم که در 10 سال آینده چه برخوردی با کوچی‌ها خواهد داشت، آیا با آنها می جنگد یا آنها را می‌پذیرد؟

وی افزود: امروز، 25 سال از آن سفر می‌گذرد و هشت سال است که عشایر کوچی‌، در لباس طالبان به مردم حمله می‌کنند و آدم می‌کشند. در واقع یک مسئول فرانسوی هرجا خدمت کرده یا جاسوس بوده یا در حال باز کردن راه برای آینده خودشان، جهت به قدرت رساندن یک طبقه از مردم در افغانستان بوده‌اند.

این فعال فرهنگی گفت: هنوز هم در آنجا غربی‌ها تلاش می‌کنند این طبقه همیشه حاکم باشد.

وی همچنین با اشاره به مشکلات مالی پیش روی ساخت فرشتگان قصاب2 گفت: مسئولان افغانستان علاقه‌ای به ساخت سری دوم این فیلم ندارند، چون وابسته به آمریکا هستند و نمی‌خواهند این فیلم ساخته شود.

خاطرات رجایی از بازتاب‌های حضور در خندوانه

چند هفته قبل، محمدسرور رجایی همراه با تعدادی از افغانستانی‌های مقیم ایران مهمان برنامه خندوانه شدند که بازتاب بسیاری هم پیدا کرد. در بخش پایانی نشست فیلمسازان جوان، یکی از حاضران از رجایی درباره بازخوردهای حضورش در برنامه خندوانه پرسید. رجایی اظهار کرد: اتفاق مبارکی در رسانه جمهوری اسلامی بود که بعد از گذشت سال‌ها حضور مهاجران افغانستانی‌ در ایران، به یکباره 100 نفر از مردم این کشور، در تلویزیون دیده شدند.

این فعال فرهنگی با اشاره به تشکر یکی از مسئولان فرهنگی ایران بخاطر حضور در برنامه خندوانه، افزود: تکرار این اتفاق باعث می‌شود که خیلی‌ها که تحمل دیدن ما را ندارند به دیدن ما عادت بکنند و پرده‌ای که بین ما ایجاد شده است از بین می‌رود، بسیاری از ایرانی‌ها، هر جا که مرا می‌بینند با خوش رویی برخورد می‌کنند، به گفته یکی از دوستان، هک شدن صفحه آقای رامبد جوان نیز، شکست کسانی بود که با دیدن 100 نفر افغانی در رسانه ملی شکستند.

برای پر کردن کیف‌ها، روزنامه بیاورید

رجایی در بخش دیگری سخنانش خاطراتی از بازتاب‌های برنامه خندوانه برای وی اتفاق افتاد، بیان کرد: معتقد بودم حضور ایرانی ها هم در کنار افغانستانی‌ها در خندوانه، یکدلی را بیشتر می‌کند، به همین خاطر قبل از حضور در برنامه، از سوپر مارکتی محل سکونتم دعوت کردم که با من در برنامه حضور داشته باشد، اما وی در پاسخ به من، ابتدا گفت که سیاهی لشکر هستم، اما وقتی جواب دادم که مهمان رسمی برنامه هستم و حق دارم شما را به آن دعوت کنم، شغل های مختلفی مثل کفاشی، بنایی و خیاطی را نام برد و گفت این‌ها شغل‌های افغانستانی‌ها در ایران است، تو چکاره هستی.

این شاعر افغانستانی ادامه داد: من به سوپر مارکتی گفتم اگر بگویم بی‌مزه می‌شود که وی هم دعوتم را رد کرد، بعد از پخش برنامه خندوانه که به سوپرمارکت، رفته بودم، همان فرد به احترام من از جایش بلند شد و گفت در موقعی که خندوانه پخش می‌شد به دوستانم زنگ می‌زدم و می‌گفتم این مهمان برنامه، مشتری مغازه من است.

رجایی اظهار داشت: یک بار هم در مترو، منتظر قطار بودم که جوان افغانستانی که مرا شناخته بود، دوید و سمتم آمد و از من پرسید که روزنامه نگار هستم یا چاپخانه‌ای دارم. من هم که فکر می‌کردم حتما کتاب یا روزنامه‌ای دارد که می‌خواهد در انتشار آن، کمکش کنم، جواب دادم که بله در روزنامه نگاری هم فعالیت می‌کنم. جوان هم گفت شغل من کیف‌دوزی است و داخل کیف‌ها را با روزنامه پر می‌کنیم اگر ممکن است برای من تعداد زیادی روزنامه بیاورید.