وی ادامه داد: بیشتر رویدادهای این داستان در سال ۴۸ رخ میدهد و در واقع ۱۶ آذر سال ۴۸ مبدا اتفاقی در این داستان میشود و مابقی آن با برگشت به عقب و شکل گیری شخصیت راوی در دانشگاه تهران روایت میشود.
امیری ادامه داد: این داستان ریشه در واقعیت ندارد و به معنی معمول مستند نیست. من این رمان را پس از یکسال تحقیق در مرود سوژه و بستر اجتماعی و سیاسی رخدادش در سال ۹۲ نوشتم و سال گذشته نیز برگزیده جشنواره داستان انقلاب شد.
امیری در پاسخ به سوالی درباره انتخاب مقطع زمانی سال ۴۸ برای روایت این داستان گفت: شاید برای هر نویسندهای بهتر باشد در داستان نویسی از جایی شروع به نوشتن کند که در آن زیسته است. من هم مازندرانی هستم و اهل سوادکوه و به همین خاطر داستانم را از جایی شروع کردم که در آن زیستم و میشناسمش. من آدمهایی را در رمانم به تصویر میکشم که آنها را دیدهام و به طور طبیعی برایم نوشتن دربارهشان راحت تر بوده است.
وی در عین حال تصریح کرد: من دوست دارم درباره امروز خودمان نیز بنویسم ومنتهی در «تیلم» حسم این بود که باید به سراغ ریشه اجتماعی و تاریخی بسیاری از عناصر و باورهای فرهنگیمان بروم. به باور من از دوره ملی شدن صنعت نفت به بعد زندگی ایرانیها دارای تجربه زیستی متفاوتی شده است. این دوره را باید به نوعی نخستین تجربه عینی ایرانیها برای کسب استقلال و ایستادن به روی پای خود دانست. من در این رمان سعی داشتم این فضا را بشناسم و روایت کنم البته ادعایی ندارم که در این کار موفق بودهام اما دوست داشتم بدانم و بگویم که در این دوران بر کشور چه گذشته و آدمها چطور فکر میکرده و بر چه موضوعاتی تمرکز داشتهاند.
رمان تیلم را انتشارات سوره مهر به تازگی روانه بازار کتاب کرده است.