به گزارش حلقه وصل، روزنامه «کیهان» در ویژههای خود نوشت:
صباح زنگنه درباره الکاظمی به فرارو گفت: «او در دوران حاکمیت صدام از عراق خارج شد و مدت کوتاهی در ایران بود و سپس به کشورهای غربی رفت و به نوعی پناهنده شد. او سالها با سازمانهای امنیتی کشورهای غربی همکاری داشته است و بعد از بازگشت به عراق هم با سیاستمداران عراقی نزدیک به غرب همکاری بیشتری داشته است. حالا باید دید که آیا ایشان قدرت تشخیص این که با چه کشورهایی همکاری کند و در دستور کار چه کشورهایی وارد نشود دارد یا خیر؟ برای تشخیص این موضوع نیازمند زمان هستیم.»
وی معتقد است: عملکرد الکاظمی در چند چالش جدی میتواند نشان دهد که او مطلوب است یا نه، این چالشها عبارتند از: «آیا در تحریمهای آمریکا علیه ایران شرکت میکند؟ آیا نیروهای حشد الشعبی را محدود و یا منحل میکند؟ آیا حاضر است در راستای همکاری منطقهای حلقه وصلی میان ایران، عراق، سوریه و مدیترانه باشد؟»
«صباح زنگنه درباره استقبال ایران از معرفی الکاظمی به عنوان نخستوزیر گفت: «این موضوع یک شاخص از تصمیمگیری ایران برای همکاری و کمک به دولت و مردم عراق است. این در واقع حسن نیت ایران را نشان میدهد، اما معنایش این نیست که الکاظمی گزینهای مورد قبول و تائید ایران است. در چهارچوب سیاست خارجی ایران برای شکلگیری دولت عراق که بتواند منفعت عراق را تامین کند طبیعی است که ایران هم باید آمادگی خود را برای کمک به دولت جدید عراق اعلام کند.»
این کارشناس در پاسخ به این سوال که آیا الکاظمی با ایران زاویه دارد گفت: «او تاکنون سعی کرده چنین چیزی را نشان ندهد. حداقل در رفتار و سخنانش اینگونه بوده است. در همکاری چهارجانبه امنیتی بین ایران، عراق، سوریه و روسیه در برابر داعش و گروههای تروریستی مواضع مثبت و سازندهای داشته است. حالا باید دید در جایگاه فرمانده کل نیروهای مسلح عراق و نخستوزیر همین رویه را دنبال میکند یا نه، رویکردش تحت فشار مالی و پولی آمریکا قرار میگیرد یا نه و نهایتا اینکه با کاهش قیمت نفت و افزایش فشارهای اقتصادی چه خواهد کرد. همه این موارد در زاویه گرفتنش با ایران اهمیت زیادی دارد.»