به گزارش حلقه وصل، روزنامه «کیهان» در ویژه های خود نوشت:
حسین موسویان که به اتهام ارتباط ارائه اطلاعات به بیگانگان محکوم شد، در نشریه میدلایستآی مینویسد: واقعیت این است که آمریکا برجام را نابود کرده و قدرتهای جهانی هم توان احیای آن را ندارند.
قدرتهای بلوک شرق همچون چین و روسیه که خود نیز دچار چالش تجاری با آمریکا هستند، تلاش صادقانهتری نسبت به بلوک غرب برای حفظ برجام انجام میدهند درحالی که تلاشهای اروپا با شکست کامل مواجه شده است. اروپا در شعار، از برجام حمایت میکند اما در عمل کاملا تسلیم فشارهای آمریکا شده و از تحریمهای واشنگتن پیروی میکند. تلاشهای مکرون رئیس جمهوری فرانسه به نمایندگی از اتحادیه اروپا نیز تاکنون به شکست انجامیده است.
با ادامه این روند، پیشبینی میشود تا پایان دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، آمریکا سیاست «فشار حداکثری» را تکمیل و ایران نیز بهطور کامل از برجام خارج خواهد شد.
موسویان افزود: اکنون که ترامپ بولتون مشاور امینت ملی جنگطلب خود را اخراج کرده است، آیا شانسی برای خروج از بنبست فعلی بحران روابط آمریکا و ایران وجود دارد؟ نکته کلیدی این است که ترامپ گفتوگو و معامله مستقیم با ایران را میخواهد، تاکید میکند که برجام فاجعه است و تنها خواستار این است که ایران بمب هستهای نداشته باشد و لذا توافق جدید هستهای با تهران می خواهد. اما واقعیت این است که آمریکا برجام را نابود کرده و قدرتهای جهانی هم توان احیاء آن را ندارند.
وی مدعی شد: اگر ترامپ به دنبال یک معاملهای است که موضوع هستهای و منطقه را دربر گیرد، میتواند از برقراری یک سیستم همکاری جمعی در منطقه خلیج فارس بین هشت کشور: ایران، عربستان عراق، امارات، کویت، عمان، قطر و بحرین حمایت کند، سیستمی که در قالب آن، کشورهای مذکور برای صلح و ثبات منطقه و مقابله با تروریسم همکاری جمعی داشته باشند و به عاریسازی منطقه از سلاحهای کشتار جمعی و هستهای متعهد باشند. برای چنین ابتکاری، ترامپ باید از رئیس جمهوری ایران، سران کشورهای خلیج فارس و سران کشورهای عضو دائم شورای امنیت دعوت به عمل آورد(!)
وی ادامه داد: اما اگر ترامپ دنبال یک معامله دوجانبه هست، باز هم شانس وجود دارد اگر آمریکا به قوانین بینالمللی در موضوع هستهای احترام بگذارد.در این صورت، ایران به جای سیاست فعلی «خروج گام به گام از برجام» باید بدون درنگ از برجام خارج شده و همزمان عضویت خود در معاهده عدم اشاعه هستهای (انپیتی) را به تعلیق درآورده و سپس با ترامپ در مورد یک معامله «حقوق هستهای در برابر تعهدات هستهای» در چهارچوب معاهده انپیتی وارد مذاکره مستقیم شود.
نتیجه این مذاکرات هم باید این باشد که آمریکا تمام تحریمهای مرتبط با موضوع هستهای را لغو کند و متقابلا ایران تمام تعهدات هستهای در چهارچوب انپیتی را بپذیرد.
وی افزود: توافق ترامپ- روحانی در مورد چنین معامله سه خاصیت دارد؛ اولا معاهده انپیتی اعتبار خود در جامعه جهانی را باز خواهد یافت، ثاثیا، تبعیضات هستهای علیه ایران که از انقلاب ۱۹۷۹ ادامه دارد، منتفی میشود و ثالثا ترامپ هم به آرزوی خود برای مذاکره و یک معامله بزرگ با ایران میرسد.
یادداشت موسویان البته یک مغالطه چندلایه است. او توضیح نمیدهد اولا ترامپی که زیر توافق موجود زده، چه تضمینی دارد امتیاز دوباره بگیرد و زیر توافق جدید نزند؟ آیا این کار به تعبیر آقای روحانی، دیوانگی نیست؟
ثانیا اگر باید با آمریکا توافق کرد، چرا آقای روحانی اردیبهشت ۹۷ گفت: شر یک مزاحم از برجام کم شد و بیش از ۱۶ ماه است یکطرفه به واسطه فریبکاری اروپاییها پای تعهدات برجام مانده و اجرا میکند؟ آیا آقای موسویان اروپاییها را - به اعتبار سالها سفارت در آلمان- نمیشناخت و کشف جدیدی کرده است؟!
ثالثاً، مسئله ما با دولت آمریکا و شخص ترامپ است یا بولتون؟
رابعاً رئیس جمهور ما برای چه باید با محللهایی به نام سران برخی کشورهای منطقه، با ترامپ عکس یادگاری بگیرد؟!
خامساً وقتی قوانین بینالمللی (معاهده NPT) هست، چرا باید توافقی فراتر از آن را پذیرفت؟ و وقتی برجام امضا شده و مورد تأیید شورای امنیت وجود دارد که ایران تعهدات خود را طبق برجام انجام داده و منتظر مطالبات خود است، چرا باید ابطال همین سند به علاوه تنظیم توافق نیم بند جدیدی که تعهدات جدیدی را بار میکند، بپذیرد؟ آیا آقای موسوی دلال آمریکاییها برای توجیه چنین خبط و خیانتی است؟ آیا ترامپ معاهدهشناس است که بخواهد با توافق جدید، به NPT اعتبار مجدد بدهد؟ اگر ترامپ دنبال محدودیتهای بیشتر و دایمی برای برنامه هستهای ایران است، چرا آقای موسویان اسم این کار را «منتفی شدن تبعیضات هستهای» میگذارد؟ آیا میشود تعهداتی فراتر از معاهده انپیتی و برجام پذیرفت و ضمناً ادعا کرد تبعیضات هستهای منتفی شده است؟
آقای موسویان با خودش چند چند است؟ آیا او هدفی جز آخرین سطر نوشته خود دارد؟ و ترامپ هم (با توافق جدید) به آرزوی معامله بزرگ با ایران میرسد».
آمریکاییها دنبال این هستند که نفوذ منطقهای ایران در عراق و سوریه و یمن و لبنان و فلسطین را تعطیل کنند؛ چگونه میتوان برای چنین مطالبهای توافق کرد و اقتدار منطقهای خود را واگذار نمود؟
اجمالاً این که دولت آمریکا به واسطه دولت فرانسه سعی کرد دولت روحانی را به امضای ابطال برجام (و صرف نظر از مطالبه مفاد آن) قانع کند و حالا همین مسیر را از طریق برخی عناصر سابقهدار ادامه میدهد.