سینما برای امروز و فردای ما مانند آب و اکسیژن است

سرویس دریچه: در نشست «سینما تنها نیست» اکبر نبوی با بیان اینکه سهم فرهنگ و هنر در ایران مثل آموزش و پرورش لاغر است، گفت: به یاد دارم یک بار آقای حیدریان رییس وقت سازمان سینمایی از قول آقای حاجی می گفت در محفلی به محض ورود من، وزیر نفت گفت ما کار می کنیم که این ها هزینه کنند. این نشان می دهد که بسیاری به این حوزه نگاه هزینه ای دارند در حالی که سینما یک نوع سرمایه‌گذاری است.

وی افزود: همه مدعی سینما هستیم ولی نگاه نمی کنیم که برای سینما چه می کنیم. مثلا باید بپرسیم آستان قدس در قبال سینما وظیفه ای دارد؟ آستان قدس را برای نمونه گفتم در حالی که ارگان های بزرگ دیگری هم وجود دارند که باید پرسید آنها کجا هستند. اگر هالیوود به اینجا رسیده به دلیل این است که به این نتیجه رسیده اند که سینما به همه آنها ربط دارد به طوری که پنتاگون و سی آی اِی هر سال فیلم های بزرگی را تولید می کنند. آنجا معتقدند سینما به همه ربط دارد پس برای آن هزینه می کنند و آمریکا از طریق سینما به بسیاری از اهداف خود می رسد در حالی که در کشور ما اینطور نیست و مدام از سینما طلب می کنیم.

وی افزود: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که جزو دستگاه های شاخص بود و مخاطبان خاص داشت حالا کجاست؟ حتی وقتی به درون سینما هم رجوع می کنیم باز همه افراد و نهادها حقوق خود را طلب می کنند و از وظایفشان حرفی به میان نمی آید.

نبوی با بیان اینکه وقتی پروانه ساخت و پروانه نمایشی صادر می شود باید پشت آن فیلم ایستاد، عنوان کرد: من آدم امیدواری هستم اما باید بگویم در حال حاضر با یک وضعیت بلبشویی در فرهنگ و هنر مواجه هستیم اما چون سینما پرمخاطب ترین رسانه است بیشتر از همه این مسایل را نشان می دهد. باید دید آیا می شود برای این سینما کاری کرد؟ به نظرم می شود، اما نیازمند اراده است. این حوزه نیاز به مراقبت دارد و باید یک اراده جمعی به وجود بیاید از همین رو باید تصورات و تعریف های خودمان را از سینما درست کنیم چون تعریف های ما از سینما اشتباه است و با این وضعیت تا صد سال دیگر هم سینما به همین منوال خواهد بود.

این منتقد عنوان کرد: رهبری گفته اند سینما کلید حل بسیاری از مسایل کشور است ولی این جمله در باور امامان جمعه، اهالی سازمان برنامه و بودجه و بسیاری دیگر از افراد وجود ندارد. حتی خانواده سینما درک این را ندارد که مهمترین نقطه از جهت تاثیر هستند. در آمریکا نسبت تنگاتنگی با هالیوود و وزارت خارجه وجود دارد در اینجا نسبت وزارت خارجه با سینما چیست؟ به نظرم باید یک بار دیگر سینما را بازتعریف کنیم و بدانیم سینما به معنای یکی از وسایل درست انتقال پیام نقش بازدارندگی در آسیب های اجتماعی دارد.

وی با اشاره به اینکه جامعه شناسان هم با سینما نسبتی ندارند، گفت: کم جامعه‌شناسی را می بینید که دغدغه تماشای فیلم داشته باشند. از سوی دیگر علما و فلاسفه ما هم چنین دغدغه ای ندارند و اهل ادبیات، تاریخ و ... ما هم با سینما نسبتی ندارند.

این منتقد اظهار کرد: یادمان باشد بخشی از آنچه بر پرده سینما به نمایش درمی‌آید واقعیت های جامعه ماست. حتی ضعیف ترین و مبتذل ترین آثار هم بخشی از واقعیت های جامعه را نمایش می دهند. اگر ما سینما را به یک امر بسیار جدی تبدیل کنیم بسیاری از مشکلات حل می شود. اگر همه ما به این باور برسیم و ادعا نکنیم می توانیم از این مسایل عبور کنیم در این صورت هر تازه رسیده ای وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نمی شود البته منظور من از این چنین اشخاصی، شخصیت آنها نیست بلکه این است که بسیاری از آنها با این حوزه بیگانه هستند. کدام یک از ما می تواند تصور کند که کارگردان های بزرگ مثل حاتمی‌کیا، ده نمکی و ... مربی فوتبال شود؟ اما در حوزه فرهنگ دقیقا همین اتفاق می افتد و اینچنین وزرای فرهنگ ما انتخاب می شوند.

نبوی اظهار کرد: به سینما از این منظر نگاه می کنیم که چند مطرب دور هم جمع شده و چیزی ساخته اند در حالی که سینما در بسیاری از امور نقش جدی دارد. سینما برای امروز و فردای ما مانند آب و اکسیژن است.

وی مطرح کرد: چهل سال از انقلاب گذشته است اما یک فیلم رشیدِ سر حال درباره انقلاب نداریم. نقش تصمیم سازان بسیار موثر است زیرا اگر آنها درست عمل کنند می توانیم امیدوار باشیم در یک فرآیند زمانی سینما و خانواده سینما وضعیت خوبی داشته باشند. به عنوان عضوی از خانواده سینما باید بگویم خانه سینما یکی از مشکلات جدی سینماست.

این نویسنده و پژوهشگر در پایان گفت: سه گروه سینما را مدیریت می کند، دولت، صنوف سینمایی و مردم. در دهه شصت زندگی مردم و مسئولان ساده بود، مسئولان و مردم دنبال تجملات نبودند و تنها گروهی به نام مرفهین بی درد داشتیم ولی هرچه جلوتر آمدیم و مسئولان تجملاتی شدند مردم هم به همین سو کشیده شدند.