مارموز در کل یک خط سادهی تم داستانی دارد و هزار شاخ و برگ بیهوده و بیمحتوا که همگی به عقده شبیهتر هستند و آرمانهای دستنیافتنی سازندگانش را به زبان کنایه بیان میکنند و در ظاهر و پوستهای مخالف تفکر سیاسی این افراد بیان میشوند، مردی با گذشته غریب رنگ عوض کرده و درصدد حضور و نمایندگی مجلس شورای اسلامی کشور است؛ دغدغه اصلی تبریزی در مارموز رنگ عوض کردن مسئولین پیشین و فعلی و آینده کشورش، دروغهایشان و دورویی آنهاست که طبق معمول همیشه در بیان این اهداف اغراق را چاشنی تصاویرش میکند و نیشگونهای پی در پی را نثار اهدافاش میکند.
