قم: «دخیل عشق» تقدیم مدافعان سلامت شد

حلقه وصل: دو هزار جلد از کتاب «دخیل عشق» نوشته مریم بصیری  از سوی نشر جمکران در بیمارستان‌های تهران و قم توزیع شد.

مولف در «دخیل عشق»، داستانش را با سرگذشت جانبازی به نام رضا پیش می‌برد که پاها و یک دست خود را در جبهه از دست داده است. جانباز شدن رضا باعث اختلاف بین پدر و مادر او می‌شود. پدر آن‌ها را ترک می‌کند و بعد از گذشت ۱۰ سال از پایان جنگ رضا به دلیل فوت مادر به آسایشگاه منتقل می‌شود. داستان از یک آسایشگاه جانبازان جنگی آغاز می‌شود و خواننده وارد حال و هوای رزمندگان و عوالمی که آنها این روزها در آن سیر می‌کنند، می‌شود.

صبوره، دختری که زندگی و جوانی خود را وقف خدمت به جانبازان کرده، نذری دارد که با یک جانباز ازدواج کند. شخصیت محوری و اصلی این داستان است که آرام آرام مخاطب با وی ارتباط برقرار می‌کند و در فراز و فرودهای داستان پا به پای وی پیش می‌رود.

وی در دوران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به عنوان بهیار در جبهه‌ها خدمت می‌کرده، اکنون در آسایشگاه جانبازان جنگی به عنوان پرستار در حال فعالیت است. وی به یکی از جانبازان به نام «رضا» که یک دست و دوپای خود را از دست داده، علاقه دارد، ولی حجب و حیای وی مانع از این می‌شود که عشق و علاقه به این جانباز را آشکار کند.

بصیری در «دخیل عشق» به موضوعاتی که ناشی از افروخته شدن آتش این جنگ است، پرداخته و آن را با شیوایی ادبیات برای مخاطب نقل کرده است. مجرد ماندن دختران، صدمات جسمی و روحی وارد آمده به جوانان وطن ناشی از جنگ، شیمیایی شدن فرزندان این خاک که با گذشت بیش از ۲۰ سال از جنگ نسبت به آن بی‌اطلاع هستند و ... تمام مسائلی است که در قالب یک روایت داستانی ریخته شده و مخاطب با آن روبرو است.

مخاطب «دخیل عشق» در طول داستان پیوسته با ذهنیات صبوره همراه است و راه‌های ابراز علاقه او به رضا را می‌جوید که چطور علاقه خود را به رضا اعلام کند. در میانه راه در مسیر داستان اتفاقی می‌افتد که خواننده را غافلگیر می‌کند. درست در همین بخش می‌توان گفت گره دوم به داستان اضافه می‌شود و مخاطب را برای ادامه مطالعه داستان ترغیب می‌کند.

در این رمان خواننده با این مسأله روبرو می‌شود که اگر فرد با یقین خواست خود را از درگاه خداوند مسئلت کند به نتیجه می‌رسد و این نکته در تار و پود داستان تنیده شده و مخاطب در پایان متوجه خواهد شد که پیام‌هایی در دل داستان نهفته بوده و این نشان از توانمندی نویسنده دارد.

ادبیات «دخیل عشق» روان، خوشخوان و ساده است و نویسنده در طول داستان پرحرفی و روده‌درازی نمی‌کند و این مسأله موجب می‌شود تا خواننده نسبت به متن حس مثبتی داشته باشد و به سادگی از قید مطالعه آن رها نشود. همچنین شخصیت‌های خلق شده در این داستان به اندازه بوده و مخاطب لازم نیست برای در خاطر داشتن آنها دفترچه‌ای داشته باشد و اسامی کاراکترها را بنویسد. علاوه بر این شخصیت‌پردازی‌ها نیز موفق بوده و شخصیت‌ها باور پذیر و واقعی هستند.

خط زمانی داستان در «دخیل عشق» یک زمان خطی و مستقیم است و در قسمت‌هایی که کاراکترهای داستان در حال بازگو کردن خاطره ای هستند زمان شکسته شده که این نیز در مسیر کلی داستان روی می‌دهد و خدشه‌ای به مجموع روایت وارد نمی‌کند.

پایان بندی داستان و سیر منطقی آن در اتمام قصه، بسیار عقلانی و باورپذیر است و خواننده از زمانی که برای مطالعه «دخیل عشق» صرف کرده پشیمان نخواهد شد. موضوعی که دستمایه خلق این رمان شده مسأله‌ای است که دست نخورده و بکر بوده و نویسنده با هنرمندی و ذکاوت از آن داستانی خواندنی و لذت بخش بیرون کشیده است.

توزیع دو هزار جلد رمان دخیل عشق همراه با بسته‌های فرهنگی و تبرکی مسجد جمکران به کادر پزشکی بیمارستان‌ها اهدا شد.