پدیدارشناسی به معنای توجه به اقتضائات پدیدهها و جنبههای قدرتمند درونی آنهاست و نه انکار تمامیت اراده و اختیار انسان؛ این تحذیر از آن باب بود که در ورطهی دترمینیسم(جبرگرایی) تکنولوژی نغلطیم و تمام پدیدههای اخلاقی، اجتماعی و روانشناختی را معلول یک امر تکنیکی ندانیم.
