یتیم خانه ایران

یتیم خانه ایران

روایتی از اکران فیلم‌های جشنواره عمار در کردستان؛
دوشنبه, 6 شهريور, 1396 - 18:00
اکران فیلم تمام می‌شود و به مسئول‌شان می‌گوییم که به کلاسِ اجباری بعدی هدایت‌شان کند. بعضی‌های‌شان اما نمی‌روند. شاید منتظر اثر بعدی هستند ولی خودمان اینقدر ناراحتیم که اگر وقت آن‌ها هم اجازه می‌داد، ما دل و دماغی برای اکران نداریم. در دل ما اما استرس شدیدی وجود داشت که آخر می‌شود یا نمی‌شود. دستگاه پخش فیلم درست می‌شود و یتیم خانه را پخش می‌کنیم یا نمی‌شود و به ویدئوپرژکتور کج و تصویر کوچک قناعت می‌کنیم.

سرویس معرفی: صبح زود بیدار می‌شویم و از مدرسه‌ای که شب گذشته را در آن سپری کردیم، به سمت شهرستان دهگلان حرکت می‌کنیم. معاون فرهنگی سپاه دهگلان به عنوان واسطه، فضایی را برای اکران فیلم در نظر گرفته است که هنوز نمی‌دانیم کجاست و چه مخاطبی در انتظارمان است. به همین خاطر انتخاب فیلم را هم گذاشته‌ایم برای زمانی که مکان و مخاطبان‌مان را ببینیم.

مکان قرار، دور میدان بسیج، رو‌به‌روی سپاه شهرستان دهگلان است. چند دقیقه‌ای صبر می‌کنیم تا معاون فرهنگی می‌رسد و با ماشین‌اش جلو می‌افتد که ما را به مکان اکران برساند. همان میدانی که ایستاده بودیم را کامل دور نزده‌ایم که ماشین جلویی می‌ایستد. اول فکر می‌کنیم مشکلی پیش آمده و پیاده نمی‌شویم ولی کمی بعد می‌فهمیم که مکان اکران همینجا، این طرف میدان است.

پیاده می‌شویم و تجهیزات را پیاده می‌کنیم. وارد حیاط ساختمانِ این طرف میدان می‌شویم که با تعداد زیادی جوان با لباس‌های اتوکشیده پلنگی مواجه می‌شویم. گویا دوره آموزشی‌شان است و آمده‌اند یک ساعت از زمان دوره‌شان را بالاجبار، فیلم تماشا کنند. فاتحه‌ای برای اکرانِ امروز می‌خوانیم و تجهیزات را جا به جا می‌کنیم.

هنوز نشسته‌ایم که می‌گویند به نظر می‌رسد فضای ساختمان اینجا برای اکران فیلم کوچک است و باید به همان ساختمانِ آن طرف میدان برویم. چاره‌ای نیست، دوباره تجهیزاتِ سنگینِ اکران را بر می‌داریم و به نمازخانه ساختمان اصلی می‌بریم.

وقتی مستقر می‌شویم، گزینه‌های‌مان برای اکران مشخص می‌شود. «یتیم خانه ایران» یا چند اثر مدافع حرمی. مسئول مربوطه نظرش بر اثر ابوالقاسم طالبی است، ما هم مخالفتی نداریم اما باید پرده بزرگِ اکران که تصمیم داشتیم به خاطر کوچکی فضای نمازخانه استفاده نکنیم را راه اندازی کنیم.

همزمان با راه اندازی پرده و صوت اکران، متوجه یک مشکل جزئی شدیم. دستگاه پخش خراب شده است! حالا با کلی ماجرا و هماهنگی که گفتیم می‌خواهیم فیلم سینمایی پخش کنیم، رسیده‌ایم به جایی که اصل کاری می‌لنگد.

سعی کردیم وقت بخریم. با آرامش تمام تجهیزات را نصب کردیم اما درست نشد. خیال می‌کردیم ایرادش برطرف می‌شود. گفتیم اجازه بدهید تا دستگاه گرم شود، یک نماهنگ با ویدئوپرژکتور نمازخانه اکران کنیم. ویدئوپرژکتور، کجی قابل توجهی داشت و تصویرش خیلی کوچک بود ولی هر چه که بود، تنها راهِ چاره ما شد. «سپر» که شروع شد، همهمه‌ها خوابید. شیطنت‌ جوانانِ لباس پلنگی محو جلوه‌های بصری نماهنگ شد و غرق در رجز خوانی حامد زمانی شدند. در دل ما اما استرس شدیدی وجود داشت که آخر می‌شود یا نمی‌شود. دستگاه پخش فیلم درست می‌شود و یتیم خانه را پخش می‌کنیم یا نمی‌شود و به ویدئوپرژکتور کج و تصویر کوچک قناعت می‌کنیم.

«گاهی نمی‌شود، که نمی‌شود که نمی‌شود» خدا هم متوجه شده است که بعضی از این بندگان خدا به زور نشسته‌اند. اکران مردمی هم اصلا به زور جواب نمی‌دهد. باید دل مخاطب با اثر باشد که بتواند استفاده کند. اثر دوم را هم روی همان ویدئوپرژکتور اکران می‌کنیم. «نبرد پالمیرا» هم مستند جذابی است، هم مثل سپر، با مخاطبان تناسب دارد. حالا فقط چند نفری که گوشه سالن لم داده‌اند، اجباری بودن از چشمان‌شان پیداست. باقی افراد مجذوب صحنه‌های اکشن نبرد پالمیرا شده‌اند و مات در تصویر.

اکران فیلم تمام می‌شود و به مسئول‌شان می‌گوییم که به کلاسِ اجباری بعدی هدایت‌شان کند. بعضی‌های‌شان اما نمی‌روند. شاید منتظر اثر بعدی هستند ولی خودمان اینقدر ناراحتیم که اگر وقت آن‌ها هم اجازه می‌داد، ما دل و دماغی برای اکران نداریم. اکران فیلم، صرفا کلیک روی عنوان فیلم و نمایش‌ش نیست که هر چه باد و بشود، فرقی نداشته باشد. بلکه چرخه‌ای عاطفی است از اکران کننده به فیلم، فیلم به مخاطب و مخاطب به اکران کننده و این سیر اگر با مانعِ کمبود زمان مواجه نشود و به شرط واکنش مثبت مخاطب پایانی ندارد.

بعد از اکران همچنان تلاش می‌کنیم برای یافتن عیب دستگاه ولی فایده ندارد. تماس می‌گیریم تا برای اکران عصر، دستگاه جایگزین را به دست‌مان برسانند. تا آن موقع هم مهمان معاون فرهنگی هستیم تا از دغدغه‌هایش برای‌مان بگوید و از محدودیت‌هایی که دارد. متاسفانه، مثل غالب مسئولان، کفه محدودیت‌ها در کلام‌ش بیشتر است. شاید هم حق دارد. می‌گوید: «روستایی در همین حوالی هست که نفر دوم پژاک از آنجاست، سخنگوی پژاک از آن روستاست. خیلی از افراد درجه یک پژاک از آن روستاست و عملا ما در آنجا کاری نمی‌توانیم بکنیم.» بعد هم همان طور که با او در راهروی نه چندان طولانی قدم می‌زنیم به بنری که تمام دیوار شمالی راهرو را پوشانده اشاره می‌‎کند و خاطرات ترور‌هایی که در این منطقه انجام شده را مرور می‌کند. ترور‌هایی که تازه است و خون شیعه و سنی در آن تفاوتی ندارد. از دخترکی که به جای برادر سپاهی‌اش قربانی شده تا روحانی اهل تسننی که به خاطر علاقه به وطن‌ش و خیانت نکردن به آرامش مردمش، خونش به دست کوموله و پژاک و باقی منافقین بر زمین ریخته شده است.

صحبت‌هایش که پیش می‌رود به نقد درون گفتمانی جالبی می‌رسد. نقد تاریخی بر ساختار بسیج و فعالیت‌های مردمی که به گفته‌اش حالا بی اثر شده و تبدیل شده است به «برنامه‌هایی ابلاغی از پایتخت بدون توجه به اقتضای شرایط هر مکان». به همین خاطر از آثار جشنواره عمار خوشش ‌می‌آید وقتی می‌گوییم که اکران کننده خودش انتخاب می‌کند که برای مخاطبش چه آثاری با چه موضوعی را اکران کند. برای دغدغه‌اش مثال ملموسی می‌زند. «چند وقت پیش ابلاغ کرده بودند که همایش منتظران موعود بگیرید با فلان تعداد مخاطب. حالا من بیایم برای علمای اهل تسنن برنامه مهدوی بگیرم؟!»

درد و دل‌ها آشنا بود و بعضا تکراری اما یک جمله طلایی داشت که به حتم تا مدت‌ها فراموش نمی‌کنم. همان تحلیل تاریخی‌اش از علت تلف شدن نیرو‌های مردمی در ساختار بسیج و کورسوی امیدم برای روی آوردنش به اکران‌های مردمی جشنواره عمار. معاون فرهنگی سپاه دهگلان عقیده داشت: «بسیج زمانی کارآیی‌اش را از دست داد که سازمانی شد و با سپاه یکی شد و از مردم دور شد!»

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال حلقه وصل در تلگرام شوید.
در گفتگو با حلقه وصل مطرح شد:
يكشنبه, 24 ارديبهشت, 1396 - 10:15
مدیر کانال «نذر فرهنگی» ضمن اشاره به اینکه ایده کار بعد از دیدن فیلم «یتیم‌خانه ایران» شکل گرفته است، گفت: احساس کردیم این فیلم باید دیده شود. پس از توزیع بلیط نیم‌بهای این فیلم در کانال و استقبالی که شد تصمیم گرفتیم محصولات انقلابی جذاب و فاخر دیگر را نیز معرفی و با قیمت کمتری عرضه کنیم.

حجت‌الاسلام علی صفوی شاملو، مدیر کانال تلگرامی «نذرفرهنگی» به حلقه وصل گفت: همه چیز بعد از تماشای فیلم «یتیم خانه ایران» اتفاق افتاد. در واقع بعد از تماشای فیلم بود که احساس کردم باید این فیلم دیده شود به همین خاطر کار توزیع بلیط‌های نیم بهاء «یتیم خانه ایران» را با مدل نذر فرهنگی شروع کردم.

شاملو بیان داشت: با شروع این کار استقبال مخاطبان هم جهت دریافت بلیط و هم مشارکت در طرح برای خودم هم تعجب‌آور بود.

وی ادامه داد: این کار صورت گرفت و در نهایت بیش از پیش معتقد شدم که جدای از کمبود محصولات فرهنگی انقلابی فاخر مشکل بزرگتری هم وجود دارد و آن توزیع این محصولات اعم از فیلم، کتاب، محتواهای صوتی و تصویری و ...است.

این فعال فرهنگی تصریح کرد: در واقع باید محصولات فرهنگی جذاب تولید کرد اما برای افزایش این تولید راهی نداریم جز خریدن این محصولات توسط دغدغه‌مندان نسبت به انقلاب و ارزش‌ها. نمی‌توان برای مقابله با هجمه فرهنگی دشمن که عمدتاً مبتنی بر محصولات تصویری و محتواهای شبکه های مجازی است به راهپیمایی، تجمع و منبر و ... اکتفا کرد.

شاملو افزود: به هر حال تصمیم گرفتم که این کار را ادامه بدهم و به تناسب موقعیت‌های مختلف محصولات جذاب و فاخر انقلابی را در کانال تگلرامی «نذرفرهنگی» معرفی کنم و ضمن خرید کلی و توزیع جزئی حداکثر تخفیف را برای مصرف‌کننده ایجاد کنم و با کمک خیرین بزرگوار این هدف به ثمر نشسته است.

مدیر کانال «نذرفرهنگی» خاطرنشان کرد: باید توجه داشته باشیم که نذری‌دادن تنها تهیه غذای جسم نیست بلکه مفیدترین نذر تهیه و توزیع خوراک فکری مناسب است و مهم‌ترین کمک به جبهه فرهنگی انقلاب خریدن محصولات تولیدی آنهاست. من نیز این عملیات فرهنگی را با یاد صدیقه طاهره حضرت فاطمه زهرا(س) چندماهی ست آغاز کرده‌ام.

وی ادامه داد: در کانال بعد از فیلم «یتیم خانه ایران» کتاب‌های مختلفی را معرفی و تخفیف‌های ویژه را نیز برای آنها در نظر گرفتیم و دغدغه‌مندان از سراسر کشور می‌توانند محصول مورد نیاز خود را سفارش دهند.

شاملو یادآور شد: هدف دیگری که دنبال خواهیم کرد ایجاد شبکه توزیع کتاب در شهرهای کوچک و روستاهایی است که فاقد حتی یک کتابخانه هستند و در طول این مدت فعالیت نیز مواردی از چابهار، سمیرم و... بوده که درخواست ارسال کتاب یا محصولی را داشته‌اند و ما با کمال میل این کار را انجام داده‌ایم.

این فعال فرهنگی اضافه کرد: علاقه‌مندان جهت تهیه اقلام معرفی شده در کانال می‌توانند به آدرس مشهد-میدان راهنمایی خیابان شهید صادقی نبش شهید صادقی 19 مجتمع موبایل و کامپیوتر تابان طبقه همکف واحد 21 مراجعه و یا به آیدی @javadyarahmadi  درخواست خود را ارسال نمایند.

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال حلقه وصل در تلگرام شوید.
با اکران مردمی 1000 نفری؛
سه شنبه, 19 بهمن, 1395 - 11:30
اکران مردمی فیلم «یتیم خانه ایران» در سالن ورزشی خرم آباد با حضور بیش از 1000 نفر شامگاه گذشته 18 بهمن ماه صورت گرفت.

مهدی مولایی مسئول اجرایی این اکران مردمی به حلقه وصل گفت: همان طور که پیش از این اطلاع رسانی شده بود فیلم «یتیم خانه ایران» به همت هیئت متوسلین به باقرالعلوم شب گذشته در سالن ورزشی خرم اباد اکران شد.

وی بیان داشت: اکران این فیلم کاملا به صورت مردمی و با محوریت مسجد بلال حبشی صورت گرفت که با استقبال بیش از 1000 نفر از مردم خرم آباد مواجه شد.

مولایی ادامه داد: به عقیده بنده به دلیل استقبال کم نظیر مردم و اکران خودجوش بدون حمایت هیج نهاد و یا سازمانی و اکرانی نه درسالن سینما و یا محیط اداره ای بلکه در یک سالن ورزشی می تواند در نوع خود رکورد دار باشد.

وی تصریح کرد:این اکران به همت هیئت متوسلین به باقرالعلوم(ع)و با همکاری مؤسسه جوانان دارالسلام و کانون فرهنگی تخصصی بلال با محوریت مسجد بلال حبشی صورت گرفت.

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال حلقه وصل در تلگرام شوید.
همراه با نمایش فیلم «یتیم‌خانه ایران»؛
يكشنبه, 17 بهمن, 1395 - 11:00
جشن «عهد انقلاب» به مناسبت فرارسیدن دهه فجر به همت ستاد مردمی در امتداد روح الله و با همکاری حوزه هنری استان با حضور ۵۰۰ فعال فرهنگی همراه با نمایش فیلم«یتیم خانه ایران» برگزار شد.

به گزارش سرویس استان های حلقه وصل،این مراسم  به مناسبت فرارسیدن دهه فجر توسط ستاد مردمی در امتداد روح الله و با همکاری حوزه هنری ۲۲:۳۰ با حضور ۵۰۰ تن از فعالان فرهنگی به همراه خانواده هایشان در سینما آزادی کرمانشاه برگزار شد.

در این برنامه فیلم «یتیم خانه ایران» به نمایش درآمد و پیش از اکران نیز دقایقی در مورداین فیلم و دیگر آثار کارگردان نکاتی مطرح شد.

پخش نماهنگ و اجرای گروه سرود کانون ولایت و مسابقه پایانی با حضور کودکان و نوجوانان از دیگر برنامه های جشن «عهد انقلاب» بود.

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال حلقه وصل در تلگرام شوید.
به همت هیئت متوسلین به باقرالعلوم(ع)؛
يكشنبه, 17 بهمن, 1395 - 10:00
فیلم سینمایی«یتیم خانه ایران» به همت هیئت متوسلین به باقرالعلوم(ع)مسجد بلال حبشی فردا دوشنبه 18 بهمن ماه در سالن ورزشی دانشگاه علوم پزشکی لرستان اکران می شود.

مهدی مولایی مدیر اجرایی این برنامه به حلقه وصل گفت: به مناسبت دهه مبارک فجر و اهمیت این فیلم تصمیم گرفتیم «یتیم خانه ایران» را در سالن ورزشی دانشگاه علوم پزشکی استان برای عموم مردم اکران کنیم.

وی اظهار داشت: درواقع این فیلم ثبت برگی از جنایات تاریخی بر ایرانیان است که نباید از آن غافل شد به همین خاطر هیئت متوسلین به باقرالعلوم(ع)مسجد بلال حبشی خرم آباد به همراه مؤسسه دارالسلام و پایگاه شهید شفیع پور تصمیم به اکران فیلم گرفت و این فیلم کاملا توسط مجموعه های خودجوش مردمی اکران می گردد.

مولایی ادامه داد: البته هنوز هم اکران این فیلم بر پرده سینماهای لرستان انجام می گیرد اما ما با تعیین مبلغ 1000 تومان خواستیم این امکان را برای همه عموم مردم فراهم کنیم تا این فیلم را به تماشا بنشینن.

این فعال فرهنگی تصریح کرد: البته پیش از این هم اکران عمومی در فضای باز داشته ایم اما این بار از آنجا که تلاش می کنیم افراد بیش تری این فیلم را تماشا کنند به ویژه نسل جوان امروز این فیلم را در دانشگاه اکران می کنیم تا از فضای بزرگ سالن ورزشی ان استفاده نماییم.

وی افزود: نزدیک به 400 بلیط به مجموعه های فرهنگی، کانون های مساجد، هیئت هاو حوزه های علمیه به صورت رایگان داده شد.

مدیر اجرایی برنامه خاطر نشان کرد: تقریبا از یک ماه و نیم پیش به فکر اکران یتیم خانه ایران بودیم که به دلیل فصل امتحانات این برنامه قدری با تأخیر انجام گرفت و با فرا رسیدن دهه فجر مهلت را غنیمت دانستیم.

مولایی اضافه کرد: مراکزی را نیز جهت فروش بلیط در نظر گرفته ایم از جمله کوی پاسداران و کوی اساتید و علاقه مندان تا پایان امروز فرصت تهیه بلیط را دارند.

وی یاداور شد: اکران فردا دوشنبه 18 بهمن ماه از ساعت 19:30 در انتهای خیابان رازی، کوی پاسداران، خیابان گلشن دوم سالن ورزشی دانشگاه علوم پزشکی استان صورت می گیرد.

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال حلقه وصل در تلگرام شوید.
حجت‌الاسلام حاجتی:
شنبه, 18 دى, 1395 - 12:15
مام جمعه موقت اهواز گفت:فیلم یتیم خانه ایران، به خوبی جنایات و اهداف شوم انگلیس را در حق کشور ایران را به نمایش گذاشته است و سینمای کشور به تولید و نمایش چنین فیلم‌های خوبی نیاز دارد.

به گزارش سرویس استان‌های حلقه وصل، اکران فیلم سینمایی«یتیم خانه ایران» به همت گروه هنر و رسانه مرکز عصرظهور در سینما قدس ویژه فعالان فرهنگی شهر اهواز برگزار شد.

پس از اکران این فیلم نشست نقد و بررسی این فیلم فاخر سینمایی و تقدیر از ابوالقاسم طالبی، کارگردان ارزشی فیلم نیز برگزارشد.

حجت الاسلام امینی موحد «جریان ساز بودن» فیلم های ابوالقاسم طالبی را یک ویژگی منحصر بفرد دانست و افزود: ابوالقاسم طالبی  یک استراتژیست فکری است که دغدغه های نظام اسلامی را درک و در «فیلم های سینمایی» هنرمندانه به آن می پردازد.

وی افزود: «قلاده های طلا» و «یتیم خانه ایران» که دو اثر اخیر ابوالقاسم طالبی هستند به سینماگران ثابت کرد نسل فیلم های انقلابی روز به روز در حال رشد و تکثیر است.

حجت‌الاسلام و المسلمین حاجتی نیز در این نشست، ضمن تقدیر از کارگردان و عوامل فیلم یتیم خانه ایران، این فیلم را در راستای مبارزه با خیانت های انگلیس دانست و گفت: فیلم یتیم خانه ایران، به خوبی جنایات و اهداف شوم انگلیس را در حق کشور ایران به نمایش گذاشته است و سینمای کشور به تولید و نمایش چنین فیلم های خوبی نیز دارد.

امام جمعه موقت اهواز با استناد به تاریخ، «مردم خوزستان» را نیز از قربانیان جنایت شوم انگلیس دانست و افزود: نقشه های شوم انگلیس اقصی نقاط ایران را در زمان پادشاهان تحت تاثیر جنایات خود قرار داد و خوزستان از این امر مستثنی نبوده که به برکت جمهوری اسلامی و فعالیت هنرمندان ارزشی این جنایات برای نسل های بعد روشن می شود.

فیلم سینمایی «یتیم خانه ایران» ساخته ابوالقاسم طالبی داستان قحطی و خشکسالی عظیم ایران که در سالهای 1295 تا 1297 در کوران جنگ جهانی اول و در زمان اشغال ایران به دست قوای بیگانه روس و انگلیس رخ داد را روایت می‌کند.

ابوالقاسم طالبی طی تماس تلفنی از دست اندر کاران برگزاری این نشست و حضور امام جمعه موقت اهواز در این اکران تقدیر و تشکر بعمل آورد.

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال حلقه وصل در تلگرام شوید.
موسی حقانی مطح کرد:
يكشنبه, 5 دى, 1395 - 12:15
گزارشگری که از شمال غربی ایران وارد کشور شده بود، وقتی به همدان می‌رسد، از تل کشته‌های کنار جاده‌ها یاد می‌کند که بعضی‌هایشان توان جویدن علف را هم ندارند. خیلی صحنه‌های وحشتناکی هست؛ از آدم‌خواری تا خون‌خواری.

سرویس حاشیه نگاری: خانوادۀ بزرگ مجمع ناشران انقلاب اسلامی، برای تماشای فیلمِ ممتازِ «یتیم‌خانۀ ایران» دیروز گرد هم آمدند. این فیلم در سالن سورۀ حوزۀ هنری با حضور اعضای مجمع ناشران انقلاب اسلامی به نمایش درآمد.

در این مراسم، علاوه بر اکران فیلم، دکتر موسی حقانی، استاد دانشگاه و رئیس مؤسسۀ مطالعات تاریخ معاصر ایران، دربارۀ نقش استعمار انگلستان در قحطی بزرگ سال‌های جنگ جهانی اول، به ایراد سخنرانی پرداخت.

موسی حقانی در مراسم اکران فیلم «یتیم‌خانۀ ایران» دربارۀ اتفاق اصلی فیلم و بحث‌های بعد از اکران فیلم که آیا اصل واقعه صحت دارد توضیحاتی ارائه کرد. حقانی در این باره گفت: وقتی فیلم اکران شد بحث‌هایی در گرفت در خصوص اصل واقعه که آیا اصلا این اتفاق در کشور ما رخ داده است؟ بعد روی آمار و ارقام بحث شد که بالاخره فرصت خوبی را پیش آورد که این بحث مرور شود و در جامعه ما مطرح شود. البته قبل از اینکه این فیلم بخواهد این بحث را به وجود بیاورد کتاب قحطی بزرگ نوشتۀ آقای مجد که به زبان‌های دیگر هم ترجمه شد، یک مباحثی را در فضای مجازی و در فضای علمی کشور بوجود آورد که آیا این اتفاق در کشور رخ داده است و چقدر این آمار و ارقام می‌تواند واقعیت داشته باشد؟

حقانی در ابتدای صحبت‌هایش به صحت و سقم آمار ارائه شده در فیلم یتیم‌خانۀ ایران و این اتفاق اسفناک پرداخت. او در این باره گفت: کتاب قحطی بزرگ براساس اسنادی که آمریکایی ها از بایگانی خودشان درآوردند و منتشر کردند، بیانگر این است که نزدیک به ۹ تا ۱۱ میلیون نفر به‌واسطۀ قحطی که در خلال جنگ جهانی اول در کشور ما به‌وجود آمد، از بین رفتند. از این واقعه در برخی از رسانه‌ها به عنوان هولوکاست ایرانی هم یاد می‌کنند. از کشوری که هیچ دخالتی در جنگ نداشته است، یک رقم قابل توجهی از بین می‌روند. ما در جنگ جهانی اول اعلام بی‌طرفی کرده بودیم و در جنگ جهانی دوم هم همینطور و در هر دو مورد کشورمان اشغال شد و تلفات زیادی به ما تحمیل شد. در جنگ جهانی اول بیشتر ولی در جنگ جهانی دوم کمتر. آمار آمریکایی‌ها می‌گوید که ایران در سال ۱۹۰۰ میلادی حدود ۱۴ میلیون نفر جمعیت داشته است. آمار دیگری از آمریکایی‌ها که انگلیسی‌ها هم آن را تأیید می‌کنند این است که در سال ۱۹۲۷ ما تقریباً ۱۰ الی ۱۰٫۵ میلیون نفر جمعیت داریم یعنی به جای اینکه از ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۷ ما رشد جمعیت داشته باشیم، ۴ میلیون نفر هم از ما کم می‌شود.

حقانی اهمیت آمار آمریکایی‌ها را تسلط آنها در جنگ جهانی دوم بر اوضاع مالی ایران دانست و افزود: اهمیت آمار آمریکایی‌ها از این حیث است که آمریکایی‌ها بعد از مشروطه و در جریان جنگ جهانی دوم تقریباً مسائل مالی ایران را در دست داشتند. چون مسائل مالی ایران در دستشان بود، مخصوصاً در جنگ جهانی دوم که کوپن برای خواروبار توزیع می‌شد، یک سرشماری کرده بودند، آمریکایی‌ها جمعیت ایران را در سال ۱۹۰۰ حدود ۱۴ میلیون نفر ذکر می‌کنند.

حقانی دراین باره ادامه داد: ما اگر یک رشد یک‌ونیم درصدی برای جمعیت ایران قائل باشیم که به نظر من بیشتر از این حرف‌ها است. ما در بعضی از دهه‌ها رشد سه درصدی را هم تجربه کردیم. اگر پایۀ ۱۴ میلیون را بپذیریم، حالا می‌توانیم ۱۲ میلیونی را که انگلیسی‌ها اذعان دارند هم مبنا قرار دهیم. در هر صورت یک جنایت رخ داده است. یعنی یک کشتار در کشور ما رخ داده است که من هم کفش را عرض می‌کنم و هم سقفش را عرض میکنم. اگر ما رشد ۱٫۵ درصد را بپذیریم با مبنای ۱۴ میلیون نفر، ایران در سال ۱۹۱۷ و سال ۱۹۲۰ که تقریباً پایان قحطی است، می‌بایست ۱۷٫۵ میلیون نفر جمعیت داشته باشد. اگر دو درصد را بپذیریم، ۱۹٫۵ میلیون جمعیت و اگر سه درصد را بپذیریم ۲۳٫۵ تا ۲۴ میلیون نفر جمعیت می‌بایست داشته باشد.

رئیس مؤسسۀ مطالعات تاریخ معاصر ایران دربارۀ تقریبی بودن آمار گفت: این آماری را که عرض می‌کنم تقریبی است؛ چون ما در سال ۱۳۳۵شمسی اولین سرشماری را در کشور داشتیم؛ البته سرشماری رسمی ادارۀ آمار. وگرنه برخی منابع از دورۀ قاجار خیلی دقیق آمار می‌دهند. من همین امروز برخی منابع دورۀ قاجار را می‌دیدم، از همه نظر آمار می‌دهند. از محلات بگیرید تا کسبه، تا تعداد آقایان، تا تعداد بانوان، تا تعداد اقلیت‌ها. چند تا یهودی داریم. چند تا زرتشتی داریم. چقدر از جمعیت ایران شیعه است. چقدر از جمعیت ایران سنی است. این‌ها همه برای دورۀ قاجار است. این‌طور نیست که برخلاف تبلیغات پهلوی‌ها، ایران برهوت بوده و این‌ها آمده‌اند این‌گونه نظامات را در کشور راه انداختند. این‌طور نیست. ما آمار دقیق داریم. منتها خیلی احصا نشده است. الان خوشبختانه یک کارهایی شروع شده است برای احصا همین آمار از منابع مختلفی که داریم. منتها آن سرشماری رسمی که هم ثبت و هم منتشر شد در سال ۱۳۳۵ است.

این استاد دانشگاه ادامه داد: در جنگ جهانی، هم آمریکایی‌ها، هم انگلیسی‌ها، هم روس‌ها اقرار کردند که در ایران کشتار وحشتناکی شده است، البته مقامات رسمی‌شان نه؛ ولی آن‌هایی که به ایران سفر می‌کردند و مأموریت‌هایی داشتند، اذعان می‌کنند که در خلال ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۰ در ایران کشتار وحشتناکی صورت گرفته است.

حقانی گفت: آمریکایی‌ها در جنگ جهانی دوم وقتی می‌بینند که روس‌ها و انگلیسی‌ها ایران را اشغال می‌کنند. بعد از مدتی که علائم قحطی معلوم می‌شود، هشدار می‌دهند که مبادا آن اتفاقی که در جنگ جهانی اول رخ داد، دوباره تکرار شود. آمریکایی‌ها تأکید می‌کنند در جنگ جهانی اول، یک‌سوم جمعیت ایران کشته شدند. از ۱۴ میلیون نفر، از ۱۷٫۵، از ۱۹٫۵ از ۲۳٫۵؛ از هر کدامشان حساب کنید، آمار بالاست. یعنی از کف ۴٫۵ میلیون نفر شروع می‌شود تا نزدیک ۱۰ میلیون نفر. ما یک رقم ۱۰ میلیونی فقدان جمعیت در خلال این سال‌ها داریم؛ یعنی از ۱۹۱۷ تا ۱۳۳۵ شمسی. اگر کشورهای دیگر اطراف خودمان را مثل پاکستان فعلی و بعضی از کشورهایی که از لحاظ رشد جمعیت با ما برابر بودند، با خودمان تطبیق بدهیم، این فقدان ۱۰ میلیون نفر را می‌بینیم. حالا عرض کردم حداقل ۴ میلیون نفر وحداکثر ۹ میلیون تا ۱۰ میلیون نفر، در کشورمان نقصان آمار داریم.

موسی حقانی گزارش‌هایی را که از آن دوره شده است، وحشتناک خواند و گفت: گزارش‌هایی که آوردند صحنه‌های وحشتناکی را به تصویر می‌کشد که در فیلم «یتیم‌خانۀ ایران» شما بخشی از آن را می‌بینید. گزارشگری که از شمال غربی ایران وارد کشور شده بود، وقتی به همدان می‌رسد، از تل کشته‌های کنار جاده‌ها یاد می‌کند که بعضی‌هایشان توان جویدن علف را هم ندارند. خیلی صحنه‌های وحشتناکی هست؛ از آدم‌خواری تا خون‌خواری. بعضی از خانواده‌ها به کشتارگاه‌ها می‌رفتند و اگر گوسفندی یا شتری کشته می‌شد، خونش را به خانه می‌بردند، می‌جوشاندند و آن را به بچه‌هایشان می‌دادند. از این مسائل زیاد داریم.

حقانی دربارۀ عدم ارائۀ اسناد توسط انگلیسی‌ها و روس‌ها گفت: انگلیسی‌ها و روس‌ها اسناد این مقطع را کامل منتشر نکردند. تقریباً زیربار هم نمی‌روند. یکی دوجا به این کشتار اعتراف دارند. یکی در همین جنگ جهانی دوم است. آمریکایی‌ها وقتی انگلیسی‌ها و روس‌ها وارد خاک ایران می‌شوند، یک مقدار نگران می‌شوند؛ چون آمریکایی‌ها از تقریباً ۱۸۷۳ تلاش دارند در ایران نفوذ کنند. مکاتباتی بین آن‌ها و مقامات انگلیسی انجام می‌‌شود. هم مکاتبات و هم مذاکرات. شرح این مذاکرات در اسناد آمریکایی‌ها آمده است که با انگلیسی‌ها صحبت می‌کنند. در یک سند می‌گویند یک سوم جمعیت ایران کشته شده است و در یک سند دیگر می‌گویند مبادا آن کشتار وحشتناک اتفاق بیافتد. سفیر انگلیس در ایران می‌گوید نه ما دیگر آن اشتباه را تکرار نمی‌کنیم. هم برای سربازان خودمان آذوقه می‌آوریم و هم برای مردم ایران آذوقه می‌آوریم. ظاهراً، یک حرکت‌های نمایشی در این زمینه کرده بودند. در آن مقطع هم داریم که از ایران آذوقه خارج می‌شد. بخش عمدۀ این کار را خود رضاشاه کرد؛ چون می‌دانید اغلب اراضی حاصلخیز ایران دست رضاشاه بود. رضاشاه قبل از اینکه آتش جنگ دامن ما را بگیرد مقادیر زیادی از برنج و گندم و جو و آن مزارعی را که خودش داشت، به روس‌ها و آلمانی‌ها فروخته بود. گزارش‌های رسمی‌ای در این‌باره وجود دارد.

رئیس مؤسسۀ مطالعات تاریخ ایران، کشتار رخ‌داده در جنگ جهانی اول در ایران را عمدی دانست. او در این‌باره گفت: در جنگ جهانی دوم، ما از قحطی، گرسنگی، تیفوس، بیماری و این‌ها کشته دادیم؛ ولی اصلاً قابل مقایسه با جنگ جهانی اول نیست. آن‌جا انگلیسی‌ها می‌گویند ما دیگر آن اشتباه را تکرار نمی‌کنیم. به نظر من اشتباه نبود؛ عمدی بود. اشتباه چه بود؟ اشتباه این بود که وقتی آن‌ها وارد ایران شدند، خاک ایران را در جنگ جهانی اول اشغال کردند؛ نه تنها با خودشان برای مردم ایران و آن محلی که اشغال می‌کنند آذوقه نیاوردند، حتی برای سربازان خودشان هم آذوقه نیاورده و از آن منابع غذایی مردم استفاده می‌کردند. به خانه‌ها می‌رفتند و حتی آن آذوقۀ اندکی را که خانواده برای خودش ذخیره کرده بود، غارت می‌کردند و کشتی‌هایشان را با نیروهای هندی پر می‌کردند برای اشغال ایران. در حالی که معمول این بود، وقتی سرباز می‌آوردند، آذوقۀ آن‌ها را هم بیاورند. نه‌تنها برای مردم ایران چیزی نیاوردند، آذوقۀ سربازانشان را هم از ما تأمین کردند.

حقانی در ادامه به بیان سیاست انگلیس خبیث دربارۀ کشورمان که بستر اصلی این فیلم است، پرداخته و گفت: من خواهشم این است که شما این فیلم را از این منظر هم نگاه کنید. ما وقتی سیاست‌های انگلیس و روس را در قبال کشور خودمان بررسی می‌کنیم، از ۱۸۰۰ میلادی به بعد متوجه می‌شویم که این‌ها بنایشان نابودی ایران است. تا امروز هم همین حرف‌ها را می‌زنند.

این استاد دانشگاه عامل اصلی تجاوز به ایران را همسایگی ایران با هند دانست و گفت: سال ۱۸۰۰ میلادی انگلیسی‌ها هند را گرفته بودند و هند شده بود منازعۀ بین‌المللی که هرکس هند را می‌گرفت، آقای جهان می‌شد. امپراطوری بریتانیا اصلاً با اشغال هند شکل گرفت و امپراطوری‌ای شد که آفتاب در سرزمین‌هایش  غروب نمی‌کند. هند خیلی اهمیت پیدا کرد. ما را هم به واسطۀ اینکه همسایۀ هند بودیم، در این مناقشه وارد کردند. ما شدیم موضوع درگیری که انگلیسی‌ها با فرانسوی‌ها داشتند، فرانسه با انگلیس داشت، روس‌ها با این‌ها داشتند و آلمانی‌ها و… . وارد معادلات منطقه‌ای و بین المللی‌ای شدیم که رجال ما خیلی با آن آشنا نبودند. اگر هم آشنا بودند، متأسفانه نفوذی که در کشور ما صورت گرفت، همۀ زمینه‌ها را برای دخالت آن‌ها فراهم کرد.

در اسنادی که انگلیسی‌ها منتشر کردند با صراحت می‌گویند که اگر هند نبود، ما به این کشور عقب‌مانده و این مردم وحشی هیچ کاری نداشتیم. این را رسماً می‌گویند. در منابعشان وجود دارد؛ یعنی به‌خاطر هند به ما توجه می‌کنند. چون دسترسی به هند از ایران خیلی آسان است. روس‌ها می‌خواهند هند را بگیرد. بنایشان این است که در ایران دخالت بکنند، در ایران نفوذ داشته باشند. انگلیسی‌ها می‌خواهند مانع از هجوم به هند بشوند، بنابراین انگیزه پیدا می‌کنند در ایران حضور داشته باشند و این دردسرهای زیادی برای ما تولید می‌کند.

حقانی علت جداشدن قفقاز و هرات از ایران و بسیاری از اتفاقات دیگر را همسایگی با هند دانست و گفت: اگر قفقاز را از ما جدا کردند، برمی‌گردد به همین نگاه و همین سیاست. اگر هرات را از ما گرفتند، برمی‌گردد به همین سیاست. اگر امیرکبیر را کشتند، برمی‌گردد به همین سیاست. اگر نگذاشتند ما جاده بکشیم، برمی‌گردد به همین سیاست. اگر نگذاشتند ما روی کارون سد بزنیم، بر می‌گردد به همین سیاست.

حقانی ادامه داد: طرح و کتابچه‌اش الان موجود است؛  زمان ناصرالدین شاه ایران می‌خواست در خوزستان روی کارون سد بزند که انگلیسی‌ها مانع شدند. می‌خواستیم جاده بکشیم انگلیسی‌ها مانع شدند. این‌‌ور می‌خواستیم جاده بکشیم، راه آهن بکشیم بین رشت و انزلی که روس‌ها مانع شدند. آنقدر وضع خراب شد که ناصرالدین شاه آن جملۀ معروف را گفت که مرده‌شور مملکتی را ببرد که شاهش می‌خواهد جنوب برود، باید از انگلیسی‌ها اجازه بگیرد. می‌خواهد شمال برود باید از روس‌ها اجازه بگیرد. یک همچنین فشاری این‌ها به ایران آوردند. بنایشان نابودی ایران است. برای این هم سند داریم. انگلیسی‌ها یک سفیری به‌نام سرگور اوزلی به ایران می‎‌فرستند. شاید بشود گفت مخرب‌ترین نقش را در تاریخ ایران ایفا کرد. سرگور اوزلی از سال ۱۲۲۴ قمری وارد ایران می‌شود؛ کسی که ما را پای میز مذاکره با روس‌ها کشاند. زمانی که کشورمان اشغال است، ما را مجبورکرد آتش‌بس را بپذیریم و بعد قرارداد گلستان را امضا بکنیم. این آدم بود که یک توصیه‌ای به وزارت خارجه‌شان می‌نویسد که برای صیانت از هندوستان می‌بایستی ایران در وحوشت و بربریت نگه داشته شود.

حقانی سیاست اصلی روس‌ها و انگلیس‌ها را نفوذ و نابودکردن و ازبین بردن ایران دانست و توضیح داد: سندهای رسمی وزارت خارجه انگلیس می‌گوید برای صیانت از منافع ما در هندوستان، ایران باید در وحوشت و بربریت نگه داشته شود. حالا آن بخش‌هایی که اصلاً منتشر نشده است بماند. این فقط یک کاغذ نبود که بین سفیرشان و وزارت خارجه‌شان رد وبدل شد. این مبنای سیاستشان در ایران شد. روس‌ها هم همین‌طور، روس‌ها می‌خواهند در ایران نفوذ پیدا کنند، می‌خواهند به هند برسند. قفقاز را می‌خواهند. بنابراین یک دولت قدرتمند در ایران مدنظرشان نیست که هیچ حتی نفوذ و نابود کردن و از بین بردن دستور کارشان قرار می‌گیرد.

رئیس مؤسسۀ مطالعات تاریخ ایران ادامه داد: ما بین این دوتا سنگ آسیاب قرار می‌گیریم و بارها کشورمان تا مرز نابودی رفت. این‌ها یک مقطع با هم رقابت دارند، ما خانه‌مان خراب می‌شود. یک وقتی با هم رفاقت دارند، باز ما خانه‌مان خراب می‌شود و آسیبش به ملت ایران می‌رسد. وقتی این‌ها می‌خواهند در این منطقه عمل بکنند، الان هم مبنایشان این است که یک کشور قدرتمند را تحمل نمی‌کنند. ایران یک کشور قدرتمند بود. در ابتدای دورۀ قاجار، آقامحمدخان قاجار با همۀ سیئاتی که درباره‌اش نقل می‌شود، درصدد این بود که ایران را دوباره قدرتمند بکند. آقا محمدخان در آستانۀ فتح قلعۀ شوشا کشته شد. توانسته به ایران یک انسجامی بدهد. به قفقاز و جاهایی که به نحوی از فرمان دولت مرکزی ایران سرپیچی می‌کنند رفته است. می‌خواهد آن‌ها را تحت فرمان دربیاورد. این اتفاق مهمی بود. کمی قبل‌تر از این شما می‌بینید که نادر می‌رود و هند را می‌گیرد. بنابراین ایران هم این پتانسیل و ظرفیت را دارد که برای این‌ها در منطقه دردسر ایجاد بکند. اینجا مبنای این‌ها این می‌شود که ما باید جلوی ایران را بگیریم. ایران باید در وحوشت و بربریت نگه داشته شود.

موسی حقانی با مرور اتفاقات ناگوار تاریخ ایران به سیاست همیشه در جریان روس‌ها و انگلیس‌ها برای نگه داشتن ایران در وحوشت و بربریت صحه گذاشت. او در این باره گفت: جنگ‌های ده‌سالۀ اول و سه‌سال‌ونیم دورۀ دوم روس‌ها با تحریک انگلیسی‌ها به ما تحمیل می‌شود که خیلی به ما آسیب می‌زند. سه‌بار سر هرات می‌جنگیم. درنهایت، هرات را از ما می‌گیرند. در سیستان و بلوچستان، هشت‌هزار کیلومتر را باز از ایران جدا می‌کنند. از مساحت پانزده‌هزار کیلومتری، تقریباً هفت‌هزار کیلومتر برای ما می‌ماند. هشت‌هزار کیلومتر را منضم به هند می‌کنند که الان جزو پاکستان است. اتفاق پشت اتفاق می‌افتد؛ تا ۱۹۰۷٫ تا یکی دوسال قبل از سال ۱۹۰۷، ما درگیر مشروطه هستیم. جناح‌های مختلف با هم درگیری دارند و با هم می‌جنگند. انگلیسی‌ها و روس‌ها نهایت استفاده را از این مقطع درگیری داخلی ما می‌کنند. انگلیسی‌ها می‌آیند در جزایر خلیج فارس مستقر می‌شوند و زمینۀ جدایی بحرین و خیلی از جزایر دیگر که این‌ها آدم داخلش پیاده کرده بودند، از همین مقطع فراهم می‌شود.

حقانی با مرور تاریخ، به دوره‌ای اشاره می‌کند که دو قدرت جهانی تصمیم می‌گیرند با یکدیگر رفاقت کنند. او دربارۀ این برهه از تاریخ می‌گوید: دو قدرت که همدیگر را نمی‌توانند هضم بکنند، به این نتیجه می‌رسند که باید با هم سازش کنند. دورۀ رقابت تبدیل می‌شود به دورۀ رفاقت. قراردادی بسته می‌شود بنام قرارداد ۱۹۰۷٫ براساس قرارداد ۱۹۰۷، ایران به سه قسمت تقسیم می‌شد؛ جنوب و عمدۀ جنوب و شرق ایران به انگلیس‌ها تعلق می‌گرفت، شمال و شمال غربی ایران به روس‌ها تعلق می‌گرفت و یک باریکه از قزوین تا ساوه برای دولت مرکزی ایران می‌ماند. این اتفاقات در آستانۀ مشروطه است و همراه می‌شود با حمایت ظاهری انگلیسی‌ها از بعضی مشروطه‌خواهان که مشروطه‌خواه هم نبوده و یک‌سری ساختارشکن بودند که می‌خواستند ساختار کشور را به‌هم بریزند که موفق هم شدند. انگلیسی ها هم نهایت بهره را بردند. البته همۀ مشروطه‌خواهان این‌طور نبودند؛ آن جناحی که انگلیسی‌ها پشت آن‌ها ایستاده بودند امثال تقی‌زاده و این‌ها را عرض می‌کنم.

این استاد دانشگاه پس از بیان دوران رفاقت روس‌ها و انگلیس‌ها به جنگ جهانی اول اشاره کرد. او دراین‌باره گفت: خب یک چند سالی این تقسیم دوام می‌آورد. ۱۹۱۴ جنگ جهانی اول شروع می‌شود. ۱۹۱۵ قراردادی بین این‌ها منعقد می‌شود. براساس آن قرارداد، ایران کلاً بین دو تا کشور و دوتا قدرت تقسیم می‌شود. یعنی قزوین تا ساوه را بین خودشان تقسیم می‌کنند. قرار بود در پایان جنگ جهانی اول، اصلاً ایرانی وجود نداشته باشد. این از الطاف الهی بود. از عنایات اهل بیت به کشور ما بود. از ایستادگی و پایداری این مردم و رهبرانی که مردم را به صحنه می‌کشاندند بود. ایلات و عشایر قوی‌ای که داشتیم و مردانه از کشور دفاع کردند. یک اتفاق بین‌المللی نیز به ما کمک کرد؛ فروپاشی امپراطوری تزاری و نتوانستند آن تقسیم نهایی را انجام بدهند. بنابراین هر دو دولت و هر دو قدرت بنایشان نابودی ایران بود که در سال ۱۹۱۵ قراردادش را با همدیگر بستند.

حقانی حذف روس‌ها را به‌خاطر انقلاب کمونیستی از صحنۀ قدرت، فضایی مناسب برای بلعیده شدن ایران توسط انگلیس دانسته و با این استدلال مسبب تمام اتفاقات بعد از فروپاشی امپراطوری تزاری در ایران را دولت خبیث انگلیس معرفی کرد. حقانی گفت: وقتی روس‌ها به‌خاطر مسائل داخلی انقلاب کومونیستی از میدان موقتاً خارج شدند، انگلیسی‌ها تصمیم گرفتند ایران را کامل ببلعند. قرارداد ۱۹۱۹ با دولت وثوق الدوله منعقد شد که در آن قرارداد، ایران مستعمره می‌شد. قرارداد، در سال ۱۹۱۹ است و قحطی در سال ۱۹۱۷٫ به نظر بنده اصلاً آن‌گونه ورود انگلستان به ایران و اشغال ایران تعمدی بود. برای نابودی بود. این‌ها قرارداد هم بسته بودند که ایران را نابود کنند وگرنه بدیهی است وقتی وارد یک کشور می‌شوید حداقل برای نیروهای خودتان آذوقه بیاورید. نیاورند، چون بنای انگلستان این بود که ایران را تقسیم کنند یا بعد از ۱۹۱۷ ایران را به طرو کامل ببلعد. خب ایران با یک جمعیت کم با انگلیس مواجه بشود بهتر است یا با یک جمعیت ۱۴، ۱۷ یا ۲۳ میلیونی. تعمداً این قحطی را به ما تحمیل کردند. کشتار، کشتاری گسترده است. تعمد در کار بود. تعمد هم از این حیث که آن‌ها می‌خواهند اصلاً ایرانی نباشد. شما الان ببینید یک ایران قدرتمند در منطقه چه‌قدر برنامه‌های این‌ها را به هم زده است. شما ببینید از سال ۱۳۵۷ تا امروز، ما تمام برنامه‌های غرب و استکبار جهانی را در این منطقه به هم زدیم و آن‌ها ایران قدرتمند را نمی‌پذیرند. آن موقع هم نمی‌پذیرفتند. دورۀ محمدرضا پهلوی هم نمی‌پذیرفتند. همیشه محمدرضا از انگلیسی‌ها می‌ترسید در خاطراتی افراد مرتبط با محمدرضا پهلوی بخوانید. محمدرضا همیشه از انگلیسی‌ها ترس داشت. نگران بود. انگلیسی‌ها هیچ‌چیز هم نمی‌دادند. به نظر من این مسأله باید در سیاست خارجی امروز ما مورد واکاوی قرار بگیرد. چون عده‌ای فکر می‌کنند اگر با غربی‌ها، به اصطلاح مناسبات خوب برقرار کنیم، آن‌ها ما را می‌پذیرند و با ما خوب رفتار می‌کنند. آن‌ها هیچ موقع این کار را نمی‌کنند. مبنای آن‌ها نابودی ایران است.

همین الان می‌گویند ۵ ایران کوچک بهتر از یک ایران بزرگ است. با برنامه‌ریزی گسترده، تجزیۀ ایران به پنج قسمت را البته در خواب و خیال خودشان می‌بینند؛ سیستان و بلوچستان، عربستان یا به قول خودشان خوزستان، کردستان و آذربایجان. کار دارند می‌کنند. این اتفاقاتی که همین الان در کشور ما می‌افتد و در یک مسابقۀ فوتبال یک‌دفعه یک عده می‌آیند شعار تجزیه‌طلبانه سر می‌دهند، فکر نکنید این‌ها جوان هستند، احساساتی هستند، ناراحت هستند؛ نه! این سیاست پشتش است. بعضی از کشورهای منطقه پشتش هستند. آمریکایی‌ها با جدیت، انگلیسی‌ها با جدیت گفتند باید مسائل قومی را در ایران تشدید کرده و اقوام را تحریک بکنیم؛ و رویش سرمایه‌گذاری می‌کنند. بعضی‌ها قبول نمی‌کنند. اگر شما یک پایه‌ای برای جمعیت ایران بپذیرید، بپذیرید ۱۰ میلیون نفر بودیم، همۀ منابع می‌گویند یک سوم جمعیت ایران کشته شدند. در جنگی که اصلاً به ما مربوط نبود بیش از سه میلیون نفر کشته دادیم، هیچ بهره‌ای از آن نبردیم. فقط آسیبش برای ما ماند. تا الان هم بسیاری از مشکلات ما برمی‌گردد، به همین تحمیلاتی که این‌ها به ما داشتند.

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال حلقه وصل در تلگرام شوید.
با حضور نماینده ولی‌فقیه در استان؛
چهارشنبه, 1 دى, 1395 - 10:30
فیلم سینمایی«یتیم خانه ایران» ویژه فعالان فرهنگی استان قزوین با حضور آیت الله عابدینی نماینده ولی فقیه در استان اکران می گردد.

امیر صالحی معاون هماهنگی ستاد مردمی جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی در قزوین به حلقه وصل گفت: اکران اختصاصی فیلم سینمایی«یتیم خانه ایران» صورت می گیرد.

وی بیان داشت: این اکران ویژه فعالان فرهنگی استان با حضور آیت الله عابدینی نماینده ولی فقیه در استان برگزار می شود.

صالحی تصریح کرد: این برنامه ساعت 20 امشب یکم دیماه در سینما بهمن حوزه هنری انجام می گیرد.

این فعال فرهنگی خاطر نشان کرد: در واقع اکران و پخش فیلم های ارزشی و انقلابی از برنامه های ستاد است که تا کنون فیلم های دیگری مثل محمد(ص) و بادیگارد نیز برای فعالین به نمایش درآمده است تا به نوعی حمایت از آثار فاخر انقلابی صورت گیرد.

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال حلقه وصل در تلگرام شوید.
دلنوشته پوریا اشتری برای «یتیم‌خانه ایران»:
جمعه, 26 آذر, 1395 - 10:45
من حادثه‌ای در حال اتفاق را سراغ دارم که کسی، کسی را به خاطرش پای میز محاکمه نمی‌کشاند، انگلیس کثیف ۹ میلیون ایرانی را به‌طور عمد به بدترین شکل ممکن با همکاری وطن‌فروش‌ها کشته‌اند، حواست هست؟ ۹ میلیون هم‌وطن!‏

سرویس حاشیه نگاری: دوست من، حواست هست؟ هنوز یک ماه از حادثه دردناک تصادف قطار و جان باختن تعدادی از هم‌وطنان مان نگذشته. حواست بود؟ همه می‌خواستند وزیر و وکیل و رئیس را بکشانند به میز محاکمه که مسئول این حادثه کدام وطن‌فروش بوده!

اما من حادثه‌ای در حال اتفاق را سراغ دارم که کسی، کسی را به خاطرش پای میز محاکمه نمی‌کشاند. انگلیس کثیف ۹ میلیون ایرانی را به‌طور عمد به بدترین شکل ممکن با همکاری  وطن فروش‌ها کشته‌اند. 

حواست هست؟ ۹ میلیون هم‌وطن!

از تاریخمان با همکاری  وطن‌فروش‌ها حذفش کردند که وقتی هوای دست دادن با آنها به سرمان زد یادمان نیاید که روزی رجلی در این کشور نبود که رجاله نباشد.

حالا از آن روز یکصد سال می‌گذرد.

وقت سر برآوردن تاریخ شده

دست هنرمندان کشورم به باز نگاری این واقعه شوم مزین شد. 

اما امان از وطن‌فروش!

در همین کشور در زمان افشای نامردی انگلیس کثیف در برابر جان مردم کشورم، نفوذ همان واژه‌ای که علمدار این مردم هشدارش داده بود سر برآورد. 

این بار نفوذ در شیوه مدیریت

در شهر من که چند سالن سینما دارد این هنر فاخر سهم بی‌کیفیت‌ترین سینماها می‌شود.

حتی شرایط رقابت مساوی با فیلم‌های همزمانش را پیدا نمی‌کند.

فیلمی روی پرده سینماهای باکیفیت شهرم است که هیچ به‌جز بازآفرینی فرهنگ رقص و آواز و آموختن صحنه‌های عاشقانه به جوانان شهرم ندارد، این فیلم سهمش بهترین سینمای شهر و نیمی از نوبت پخش سینمایی دیگر است.

و این یعنی نامردی

علمدار مردم گفته بود که مواضع یا انقلابی‌اند یا ضدانقلابی

آقای مدیر مربوطه!

صحنه بسیار واضح است

اگر انقلابی هستی که نیک میدانی باید چه هنری کجا نمایش داده شود

اگر نیستی پس ضدانقلابی و همان نفوذی که علمدار فرمود در شیوه مدیریتت رخنه کرده

دیالوگ زیبای حکیم این فیلم فراموشم نمی‌شود که گفت:

تن‌فروش خودش را به جهنم می‌برد، وطن‌فروش، وطن را!

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال حلقه وصل در تلگرام شوید.
وقتی سیاستمداران جامعه ضعیف باشند می‌توان هر بلایی بر سرشان آورد:
چهارشنبه, 24 آذر, 1395 - 12:15
جدای از اینکه «یتیم خانه ایران» دارد یک غلفت بزرگ تاریخی را از بین می برد و حافظه کشور را به جای خود بر می‌گرداند، یک عبرت بزرگ برای ما به حساب می‌آید که اگر ما از همین داستان درس عبرت بگیريم تا ابد اسیر قدرت‌های پوشالی مانند انگلستان نخواهیم شد.

سرویس دریچه: حجت الاسلام پناهیان استاد حوزه و دانشگاه در سخنانی پیرامون  فیلم فاخر «یتیم خانه ایران» ضمن دعوت از همه مردم برای دیدن این فلیم ارزشمند گفت: فیلم یتیم خانه ایران فرا فیلم است و اصلا فیلمی نیست که قابل مقایسه با دیگر فیلم ها باشد، به عنوان آشنایی با بخشی از تاریخ، به عنوان برداشته شدن از پرده غفلت و فراموشی بخش مهمی از تاریخ که هنوز کشور و جامعه ما با آن در گیر هست باید این فیلم دیده شود.

استاد حوزه و دانشگاه تصریح کرد: هرچند این فیلم تاریخی است اما  آینده ما را به ما نشان می دهد، بعید می دانم هیچ انسان هوشمندی از دیدن این فیلم صرف نظر کند، ضمن اینکه «یتیم خانه ایران» جنبه های بصری وسینمایی و همچنین سرگرم کننده گی خود را به عنوان یک فیلم هم حفظ کرده است، ولی سرگرم کننده برای انسان های اهل تفکر ، انسان هایی که میخواهند در موضوعات علوم سیاسی انسان های عمیقی باشند.

استاد پناهیان در ادامه افزود: جدای از اینکه «یتیم خانه ایران» دارد یک غلفت بزرگ تاریخی را از بین می برد و حافظه کشور را به جای خود بر می گرداند، یکی عبرت بزرگ برای ما به حساب می آید که اگر ما از همین داستان درس عبرت بگیرم تا ابد اسیر قدرت های پوشالی مانند انگلستان نخواهیم شد.

وی خاطر نشان کرد: ببینید انگلستان چگونه توانسته یک قحطی بزرگ در کشور ایجاد کند، هرچند این فیلم شاید بجز یک یا دو صحنه بیشتر در انگلستان نبوده و فضای انگلستان را نشان نمی دهد و در باره آن صحبت نمی کند، اما ببینید چگونه توانسته بایک تصمیم سه چهار نفره و یک ایده توانستند قحطی با کشتار چند میلیونی در ایران رقم بزنند.

استاد حوزه و دانشگاه همچنین گفت: وقتی یک جامعه ضعیف باشد، وقتی سیاستمداران جامعه ضعیف باشند میتوان چنین بلاهایی را بر سرشان آورد، اما اگر دین در جامعه باشد انسان ها را قوی می کند و جلوی این فجایع را می گیرد.

در ادامه کلیپی از بخشی از سخنرانی حجت الاسلام پناهیان در مورد این فیلم فاخر خواهید دید.


Clip-Panahian-Yatimkhaneh-med.mp4 | دانلود فیلم

حجت الاسلام پناهیان پیشتر و در مصاحبه ای نیز دربار «یتیم خانه ایران» گفته بود: این فیلم واقعا مسئله بسیار مهم تاریخی و سیاسی عمیق ایرانیان را به تصویر کشیده است که ما میتوانیم با این فیلم از تاریخ حیات ایران و رنجهایی که کشیده مطلع شویم. این فیلم واقعا مسئله بسیار مهمی از تاریخ و مسائل سیاسی ایرانیان را به تصویر کشیده است. بعید می دانم این فیلم در جهانی که  صهیونیستها در آن حکومت می کنند مورد استقبال قرار گیرد و طبیعتا اسکار هم اینگونه فیلم ها را تحویل نمی گیرد.

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال حلقه وصل در تلگرام شوید.

صفحه‌ها